١٢٧٢.امام زين العابدين عليه السلام : بار خدايا! بر محمّد و خاندان او درود فرست ، و ميل به هر حرامى را در من سركوب كن ، و آزمندى به هر گناهى را از من دور گردان ، و مرا از آزار رساندن به هر مرد و زن مؤمن و مسلمانى باز بدار .

١٢٧٣.امام باقر عليه السلام ـ خطاب به جابر ـ : به خدا سوگند ، شيعه ما نيست ، مگر كسى كه از خداوند پروا داشته باشد و از خدا فرمان برد . و اينان ـ اى جابر ـ شناخته نمى شوند ، جز با فروتنى... و تلاوت قرآن و نگه داشتن زبان از مردم بجز در خير .

١٢٧٤.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به حُمران بن اَعيَ بدان كه هيچ پارسايى اى ، سودمندتر از دورى كردن از محرّمات الهى ، و خويشتندارى از آزار رساندن به مؤمنان و غيبت كردن درباره آنها نيست .

١٢٧٥.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به حفص بن غياث ـ به خدا سوگند ، نيكوكاران ، رستگار شدند . آيا مى دانى آنان كيان اند؟ آنان حتّى به مورچه هم آزار نمى رسانند .

١٢٧٦.امام صادق عليه السلام ـ هنگامى كه عدّه اى در حض خيال مى كنيد كه جوان مردى ، به فسق و فجور است! جوان مردى و مردانگى ، به سفره دارى است و بى دريغ نيكى كردن و خوددارى از آزاررسانى. و اينها كه شما مى گوييد ، شرارت و نابكارى است .

١٢٧٧.امام رضا عليه السلام ـ در توصيف ائمّه عليهم الس و از كيش ايشان است : پارسايى و پاك دامنى... و حسن رفاقت و خوب همسايگى كردن و بى دريغ نيكى نمودن و آزار نرساندن .