١٥١٥.امام زين العابدين عليه السلام : هر گاه قائمِ ما به پا خيزد ، خداوند ، آفت را از پيروان ما برطرف مى كند و دل هاى آنان را همانند قطعه آهن قرار مى دهد و توان يك مرد آنان را به اندازه چهل مرد مى گردانَد و آنها ، حاكمان زمين و بلنداى آن مى شوند .

١٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حديثى به نق به عزّت و جلالم سوگند كه به وسيله آنها ، دينم را آشكار مى كنم و سخنم را بر فراز مى نشانم و زمين را به وسيله آخرينِ آنها ، از دشمنانم پاك سازى مى كنم و آنها را در خاور و باخترِ زمين ، سكونت مى دهم ... و فرمانروايى اش را دوام خواهم داد و روزگار را ميان دوستانم تا روز قيامت مى چرخانم .

١٥١٧.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند م «هر كس در آسمان ها و زمين است ، خواسته و ناخواسته ، سر در فرمان او دارد» ـ : زمانى كه قائمِ ما برخيزد ، سرزمينى نيست ، مگر اين كه در آن ، بانگ داشته مى شود : «لا إله إلاّ اللّه ، محمّدا رسولُ اللّه » .

١٥١٨.امام كاظم عليه السلام ـ در توصيف مهدى عليه السل [خداوند] او را وارث زمين مى گردانَد ، همان گونه كه در كتاب روشنش گفته است : ما پس از تورات ، در زبور نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته من به ارث مى برند همه آن به مهدى نسبت داده مى شود ؛ زيرا او كليد آن است و با خواست او ، كار زمين ادامه مى يابد. هر قائمى از فرزندان پس از او ، مهدى است... آنان ، امامان هدايت يافته اند و آنان ، بندگان شايسته اند كه خداوند در كتابش فرموده است كه وارثان زمين مى شوند ، و خدا خُلفِ وعده نمى كند .