١٤٦٩.امام على عليه السلام : پيشينيانِ شما از آن رو به هلاكت در افتادند كه مرتكب گناهان مى شدند ، امّا عُلما و مُلاّهايشان آنها را از آن نهى نمى كردند و چون در گناهان غرق شدند و علما و ملاّهايشان هم ايشان را از اعمالشان نهى نكردند ، كيفرها بر آنان فرود آمد . پس، شما امر به معروف و نهى از منكر كنيد .

١٤٧٠.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند م «پس هنگامى كه آنچه را بدان تذكّر داده شده بودند ، از ياد بردند ، كسانى را كه از [ كار ] بد نهى مى كردند ، نجات داديم» ـ : آنان ، سه گروه بودند : گروهى كار نيك مى كردند و ديگران را نيز به آن ، فرا مى خواندند . اين گروه ، نجات يافتند . گروهى خود كار نيك مى كردند ؛ امّا ديگران را بدان فرا نمى خواندند . اينان به صورت مورچه مَسخ شدند . گروهى نيز نه كار نيك مى كردند ، نه ديگران را به آن فرا مى خواندند . اينان ، نابود شدند .

٥ / ١٣

واگذارى و مهلت دهى خداوند

قرآن

«و بى گمان ، فرستادگان پيش از تو نيز مورد استهزا قرار گرفتند. پس به كسانى كه كافر شده بودند ، مهلت دادم . آن گاه ، آنان را [ به كيفر ]گرفتم . پس چگونه بود كيفر من؟» .

«و چه بسا شهرى كه مهلتش دادم ، در حالى كه ستمكار بود . سپس ، آن را مؤاخذه كردم ، و فرجام به سوى من است» .