فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٧ - تعليقات

أكرم مزور (الفقيه): كريم‌ترين كسان ... كه زيارت او كنند.

رحمن (الفقيه): بخشاينده.

رحيم (الفقيه): مهربان.

جواد (الفقيه): بخشنده.

احد (الفقيه): يگانه در ذات و صفات.

صمد (الفقيه): محتاج اليه كلّ ممكنات.

تصلّى (الفقيه): صلوات فرستى.

يسارع (الفقيه): پيش‌دستى مى‌كنند.

الخيرات (الفقيه): كارهاى خير.

رغبا (الفقيه): از روى رغبت و خواهش ثواب.

افزعوا عندهم بحوائجكم (١٠٧): طلب كنيد نزد ايشان حوائج خود را به تضرّع و زارى از خداوند عالميان.

امش على هينتك (١٠٧): به آهستگى راه رو. (ضبط عربى در ق نادرست است؛ از ن آورديم).

الحمد للّه الّذى ... (١٠٧؛ دوبار): جميع محامد و ثناها مخصوص خداونديست كه ...؛ حمد خداوندى را سزاست كه ...

أكرمنى بمعرفته (١٠٧): مرا گرامى داشت به آنكه خود را به من شناسانيد.

رحمة منه و تطوّلا علىّ (١٠٧): از روى رحمت و احسان او بر من.

منّ علىّ بالإيمان (١٠٧): انعام كرد بر من به آنكه مرا مؤمن گردانيد [ضبط عربى در ق ناقص است.]

سيّرنى فى بلاده (١٠٧): مرا از شهر به شهر آورد.

طوى لى البعيد (١٠٧): راه دور را بر من نزديك گردانيد.

دوابّ (١٠٧): حيوانات.