فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٨٦ - باب ششم در ذكر اخبارى كه از حضرت امام جعفر صادق(ع) در بيان اين معنى وارد شده است از طرق اهل سنت و شيعه

و ايضا منقولست از صفوان كه در خدمت حضرت امام جعفر صادق (ع) آمديم به زيارت قبر حضرت امير المؤمنين (ع) و آن حضرت از مركب به زير آمدند و گوى كندند و پاره‌اى آهن نقش كرده از آنجا بيرون آوردند كه علامت قبر آن حضرت بود و ظرفى برگرفتند و وضو ساختند و چهار ركعت نماز كردند و فرمودند كه برخيز اى صفوان! و آنچه من كردم تو هم بكن و بدان كه اين موضع قبر حضرت امير المؤمنين (ع) است.

و منقولست از ابى اسامة از امام جعفر صادق (ع) كه آن حضرت فرمود كه كوفه باغى است از باغستانهاى بهشت؛ در آن واقع است قبر نوح و ابراهيم و قبر سيصد و هفتاد پيغمبر و ششصد وصى از اوصياى پيغمبران، و در آن واقع است قبر سيّد اوصيا حضرت امير المؤمنين (ع).

و منقولست كه حضرت صادق (ع) فرمود كه قبر حضرت امير المؤمنين (ع) در غرى واقع است ميان سينه و فرق سر حضرت نوح به طرف قبله- يعنى پيش روى نوح (ع).

و باز منقولست كه آن حضرت (ع) فرمود كه چهار بقعه در ايّام طوفان نوح به خداوند عالميان استغاثه كردند كه طوفان برطرف شود يا ضررش به ايشان نرسد: يكى بيت المعمور و خداوند عالميان آن را به آسمان برد و نجف اشرف و كربلاى معلّى و طوس- يعنى محلّ قبر امام رضا (ع).

و ايضا منقولست از صفوان كه گفت: من و يك رفيقى از كوفه بيرون آمديم و به خدمت حضرت صادق (ع) آمديم و از قبر حضرت امير المؤمنين (ع) سؤال كرديم.

فرمود كه آن نزد شماست در پشت كوفه و ما را نشان آن موضع دادند. من و رفيقم آمديم و تفحّص كرديم و يافتيم. بعد از آنكه به خدمت آن حضرت رسيديم، فرمود كه درست يافته‌ايد؛ نزد همان تلكهاى سفيد است.

و منقولست از اسحاق بن جرير كه حضرت صادق (ع) فرمود كه وقتى كه من در حيره نزد ابى العبّاس، خليفه عبّاسى، بودم، شبها به زيارت حضرت امير المؤمنين (ع) مى‌رفتم و آن در طرف نجف حيره واقع است نزديك غرى و نماز شب در آنجا مى‌كردم و قبل از صبح برمى‌گشتم.