فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٥٤ - مقدمه اولى در بيان دليلى كه به حسب نظر و تفكر عقل دلالت مىكند بر آن كه قبر آن حضرت در غرى واقع است

حضرت به ظهور آمده كه هر يك برهانى است بر ردّ آن جمعى كه منكر كرامات ايشان‌اند.

مقدّمه اولى در بيان دليلى كه به حسب نظر و تفكّر عقل دلالت مى‌كند بر آن كه قبر آن حضرت در غرى واقع است‌

و غرى همين موضعى است كه اكنون مآب و مرجع عالميان است و آن حضرت را در آنجا زيارت مى‌كنند و اين موضع را غرئين مى‌گويند بنا بر آن كه در حوالى آن دو گنبد بوده كه بر سر قبر مالك و عقيل- كه نديمان جذيمة بن الابرش بودند- ساخته بودند و بنا بر آن آن را غرئين نام كردند كه غرى آلوده كردن است و نعمان بن منذر كه يكى از ملوك عرب بود چون كسى را مى‌كشت مى‌فرمود تا آن دو قبر را به خون آلوده مى‌كردند و گاه غرى نيز مى‌گويند.

دلالت مى‌كند بر آن كه موضع قبر آن حضرت همين مكان معروف است، اتّفاق گروهى كه منسوبند به ولايت و محبّت اهل بيت رسالت، يعنى فرقه محقّه شيعه- رضوان اللَّه عليهم-، كه از آباء و اجداد و استادان خود ضبط كرده‌اند و هر خلف الى سلف روايت كرده‌اند، و محال است اتفاق اين جماعت بر كذب و خطا؛ و همين است تواترى كه نزد جمهور ارباب عقل موجب علم و جزم است و اين امر نزد ايشان ثابت شده است به دلالت و راهنمائى ائمّه طاهرين : كه محلّ اعتماد و راهنمائى ما گروه شيعه‌اند در جميع احكام شرعيّه و امور دينيّه، و هيچ فرقى نيست ميان اين امر و امرى از امور شرعيّه كه به تواتر از ايشان به ما برسد و ما تلقّى به قبول كنيم. پس چنانچه اگر در مسأله‌اى از مسايل شرعيّه اين گروه اتّفاق كنند بر نقل و فتوى ما را متابعت لازم است همچنين در اين امر ما را قبول لازم است.

و اگر مخالف ما در اين امر، معجزات نبى را به تواتر ثابت مى‌داند، همين بعينه جواب اوست در انكار اين مسأله و اين امر موافق آن امر است چنانچه دو تاى نعل بر يك ديگر