فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٣ - حكايت همچنان باقى

آرزو داشتم در تنقيح تصحيح و ضبط نص كوشش بيشترى به خرج دهم، تعليقات را يك دست و همآهنگ و پرمايه بنويسم، و در مقدّمه گفتنيهاى فراوانى را بازگويم، و اين همه محتاج اين بود كه در ازدحام اشتغالات، از اين كار دست بدارم و براى تكميل و تتميم پژوهش حاضر به انتظار آسوده‌دمى ديرياب بنشينم .... امّا هم اكنون مى‌بينم ديرى نخواهد گذشت كه همين مجموع پريشان نيز در انبوه اوراق آشفته و نوشته‌هاى شوريده‌ام متفرّق شود؛ چنان كه پاره‌اى يادداشتهاى فراهم آمده براى اين كار مدّتى است مفقود گرديده! در جايى كه از يكسو امر بين ضياع و بقاء صورت موجود دائرست، و از ديگر سو برخى از شيفتگان تراث دينى و بويژه نگارشهاى علّامه مجلسى (ره) نشر اين پژوهش را به همين صورت نيز مغتنم شمردند، جانب بقاء را فرونمى‌گذارم و نيّت تتميم و تكميل آن را در چاپهاى آينده- اگر صورت بندد- به دل مى‌گيرم.

راست گفته‌اند كه «الإتقان لا نهاية له و الأغلاط تصحّح مع الزّمن». پس اگر اين پژوهش مددى اندك به شناخت و احياء تراث اسلامى رسانده باشد و تراث‌پژوهى شيعى را- هر چند به اندازه يك گام كوتاه- به پيش رانده باشد، سعى من و دل باطل نبوده است؛ تا چه رسد به آن كه خدمتى به آستان مقدّس سرور يگانه‌پرستان، امير باورداران و پيشواى پرهيزگاران، امام علىّ بن أبى طالب- عليهما الصّلاة و السّلام- به شمار آيد؛ در آن صورت، سر فخر بر آسمان خواهم سود! و اللَّه من وراء القصد بنده خدا: جويا جهانبخش سيزدهم رجب ١٤٢١ ه. ق سالروز ولادت امير المؤمنين ٧ اصفهان- شهرك خانه اصفهان‌