فرحة الغری ت علامه مجلسی - سید بن طاووس - الصفحة ١١٨ - باب هفتم در نقل اخبارى كه از حضرت امام موسى كاظم(ع) در تعيين قبر امير المؤمنين - سلام الله عليه - وارد شده است

عيسى بن موسى مردم را از زيارت حضرت امير المؤمنين (ع) منع مى‌نمايد و در ثويه، حوالى قبر آن حضرت، به قصد سير فرود مى‌آيد كه باخبر باشد كه كى به زيارت آن حضرت مى‌رود و عرض كردم كه از صفوان به ما رسيده است كه حضرت امام جعفر صادق (ع) به او نشان قبر آن حضرت را در آن موضع داده است در ميان تلهاى سفيد و من آنجا بسيار مى‌روم به زيارت آن حضرت و بعضى از اصحاب ما اين اعتقاد ندارند و مى‌گويند كه آن حضرت در مسجد كوفه مدفون است و بعضى مى‌گويند كه در قصر اماره مدفون است و من ردّ قول ايشان مى‌كنم و مى‌گويم كه محال است كه خداوند عالميان قبر آن حضرت را در قصر الاماره كه منزل كافران و ظالمان است قرار دهد، و مى‌خواستند قبر آن حضرت مخفى باشد، چون در مسجد كوفه دفن كنند؟! يا ابن رسول اللَّه! ما كدام‌يك درست مى‌گوئيم؟ حضرت فرمودند كه تو درست مى‌گوئى كه به قول حضرت امام جعفر صادق (ع) عمل كرده‌اى. بعد از آن فرمود كه من كم كسى از اصحاب را مى‌بينم كه به نحوى كه تو قايلى قايل باشد. گفتم: فداى تو گردم! اين از جانب خداست و از فضل اوست. فرمودند كه بلى خداوند عالميان توفيق مى‌دهد هر كه را مى‌خواهد؛ پس شكر كن خداوند عالميان را برين توفيق.

و ابو على بن همام ذكر كرده است در كتاب انوار كه حضرت امام موسى كاظم (ع) يكى از امامانى است كه دلالت بر قبر آن حضرت كرده‌اند مردمان را؛ دلالت كردند مردم را به همين موضعى كه الحال معروف است.

و منقولست از ايّوب بن نوح كه نوشتم عريضه‌اى به خدمت حضرت امام موسى كاظم (ع) كه اصحاب ما مختلفند در موضع قبر آن حضرت؛ بعضى مى‌گويند كه در رحبه كوفه است و بعضى مى‌گويند كه در غرى است. حضرت نوشتند كه در غرى زيارت آن حضرت بكن.