ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ١٣٦ - متن رساله راه صواب
و حضرت امام محمد باقر (ع) سه نوبت فرمود: كه مردمان همه بهايماند، پس فرمود مگر اندكى از مؤمنان پس سه نوبت فرمود: مؤمن كم ياب است[١].
و حمران بن اعين گويد كه آن حضرت را گفتم فداى تو شوم چه بكنيم ما گروه شيعه، اگر بر خوردن گوسفندى مجتمع شويم آنرا تمام نتوانيم كرد، آن حضرت فرمود: آيا حديث بكنم تو را به عجبتر از اين، مهاجران و انصار همه رفتند مگر «و اشاره بدست مبارك فرمود» يعنى سه كس! پس من گفتم فداى تو شوم چه شد حال عمار؟
فرمود: رحم فرمايد خداى عز و جل عمار را، بيعت كرد و شهيد شد، پس من در نفس خود گفتم چه فضيلت بهتر از شهادت تواند بود، پس به جانب من نظر كرد و فرمود: تو شايد كه گمان كنى كه آن مثل سه كس بود، هيهات هيهات»[٢].
و مراد آن حضرت به آن سه كس سلمان و ابوذر و مقداد است- رضى اللّه عنهم- چنانكه در احاديث ديگر تصريح به آن شده، و در بعضى از آنها مذكور است كه «و اما عمار پس جستنى كرد پس باز گشت و اگر كسى را خواهى كه شك نكرد و در خاطرش چيزى خطور نكرد يعنى در امر حضرت امير المؤمنين (ع) پس مقداد است و بس و اما سلمان بخاطر رسانيد كه نزد آن حضرت اسم اعظم است، اگر بخواند، زمين آن جماعت را فرو برد و او هم چنان بود، اما ابو ذر، آن حضرت او را امر فرمود به سكوت، و او امتناع نمود مگر سخن گفتن»[٣].
[١] - الكافي ج ٢ ص ٢٤١.
[٢] - رك: اختيار معرفة الرجال ص ٧ و ٢٩.
[٣] - اختيار معرفة الرجال ص ١١.