ده رساله محقق بزرگ فيض كاشانى - فيض كاشانى - الصفحة ٧١ - مقاله ثانيه در شرح بعضى از احوال پريشانى خود اين دار ابتلاء

مونس و غمگسار من، نيست بجز خيال او

گر نبود خيال او با كه دمى بسر برم‌

ديده دمى گشوده‌ام گو كه در آيد از درم‌

تخم ولاش كشته‌ام تا كه از او ثمر برم‌

كى بود آنكه وصل او روزى جان من شود

روى كنم به روى او غصه ز دل بدر برم‌

قصه عشق سروديم بسى‌

سوى ما گوش نينداخت كسى‌

ناله بيهوده تا چند توان‌

كو در اين باديه فرياد رسى‌[٢]

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً

و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌

فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌

برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)