استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٧١ - نيت و غايت در وضو

است نيّت را به زبان بياوريم و نه لازم است كه آن را از ذهن و قلب خود بگذرانيم. لطفاً اين مطلب را توضيح دهيد و بگوييد نيّت كردن چه طور حاصل مى‌شود؟

پاسخ: نيّت، قصد انجام دادن فعل است؛ و نشانه آن اين است كه اگر سؤال شود: «چه كار مى‌كنى؟»، مثلًا بگويد: «وضو مى‌گيرم» و اگر به طورى غافل باشد كه در وقت سؤال مذكور، متحيّر بماند، در اين صورت، نيّت حاصل نشده است و وضو باطل است.

[٢٨٢] سؤال ١٥٥: آيا همان طور كه در غسل، چندين غسل واجب و مستحب را مى‌توان با چندين نيّت و در قالب يك غسل به جا آورد، در وضو هم مى‌توان اين كار را انجام داد يا خير؟

پاسخ: يك وضو با چند غايت، كافى و صحيح است.

[٢٨٣] سؤال ١٥٦: كسى كه فقط براى با طهارت بودن، وضو گرفته است و هيچ چيز ديگرى را در نظر نداشته، آيا مى‌تواند با اين وضو نماز بخواند؟

پاسخ: با آن وضو مى‌تواند نماز بخواند.

[٢٨٤] سؤال ١٥٧: آيا كسى كه چند ساعت قبل از داخل شدن وقت نماز وضو مى‌گيرد، به قصد اين كه پس از داخل شدن وقت، با آن وضو نماز بخواند، وضويش صحيح است يا خير؟

پاسخ: صحيح است؛ چون وضو استحباب نفسى دارد و قصد خواندن نماز بعد، ضررى نمى‌رساند.

[٢٨٥] سؤال ١٥٨: كسى كه وضو را به اميد اين كه مطلوب پروردگار و مستحب باشد به جا مى‌آورد (مثل اين كه احتمال مى‌دهد وضو گرفتن بعد از خروج مَذْى، مستحب باشد و وضو مى‌گيرد)، آيا با اين وضوى احتمالى، نماز خواندن، صحيح است؟

پاسخ: وضويش صحيح است و مى‌تواند با آن نماز بخواند.