استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦١١
أفعل كذا؛ يعنى براى رضاى خداوند بر من است كه فلان كار را انجام دهم» كه در اين صورت آن كار بر او واجب مىشود.
نذر مطلق:
١- نذرى كه در آن، خودِ نذر مشروط به واقع شدن چيزى (مثل خوب شدن مريض يا بازگشتن مسافر) نباشد.
٢- نذرى كه در آن، مورد نذر شده مقيّد به چيزى نباشد، مثل اين كه نذر كرده روزه بگيرد، بدون اين كه به هنگام نذر كردن روزه خاصّى مثل روزه مستحبّى يا روزه قضاى رمضان و يا روزهاى خاصّى را براى روزه گرفتن معيّن كرده باشد.
نذر معيّن: مثل نذر روزه گرفتن در روز معيّن و مشخّص و يا نذر اعتكاف در ايّامى مشخّص.
نذورات: جمع نذر (نذر).
نسيان: فراموش كردن.
نصاب: مقدارى كه اگر مال به آن مقدار برسد، حقوق شرعى به آن تعلّق مىگيرد، مانند نصاب زكات كه اگر مال زكوى به آن حد برسد، با وجود ساير شرايط، زكات آن بايد پرداخت شود.
نَصب: ناصبى بودن (ناصبى).
نصرانى: مسيحى.
نفاس: از وقتى كه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مىآيد، هر خونى كه مىبيند اگر پيش از ده روز يا سر ده روز قطع شود، خون نفاس است و به زن در اين حالت، نفساء گفته مىشود.
نَفْر: كوچ كردن؛ يَومُ النَفْر: روز دوازدهم ذى الحجّه كه حاجىها از منى به سمت مكه كوچ مىكنند.
نفساء: زنى كه در حال نفاس به سر مىبرد (نفاس).
نفقه: هزينه و مخارج زندگى؛ هزينه و مخارج لازم و ضرورى زندگى زن كه بر شوهر واجب است و در برخى شرايط، هزينه و مخارج لازم و ضرورى اولاد و پدر و مادر نسبت به يكديگر.
نقدين: سكه طلا و نقره.
نماز آيات: نمازى كه به هنگام حوادثى چون خورشيد گرفتگى و ماه گرفتگى و زلزله واجب مىشود و دو ركعت است.
نماز احتياط: نماز بدون سوره كه براى جبران ركعات مورد شك در نمازى كه شكّ صحيح در ركعات آن واقع شده، بلافاصله پس از آن نماز خوانده مىشود و يك يا دو ركعت است.
نماز اخفاقى: نمازى كه واجب است حمد و سوره آن آهسته خوانده شود و آن نماز ظهر و عصر است و در مقابل آن نماز جهرى قرار دارد.
نماز انفرادى نماز فرادى.
نماز اول ماه: دو ركعت نماز مستحبى است كه در روز اول ماه قمرى خوانده مىشود. در ركعت اول، بعد از حمد، سى مرتبه سوره توحيد و در ركعت دوم، بعد از حمد، سى مرتبه سوره