استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٨ - نجس شدن چيزهاى پاك

مثل فرو بردن دست در دهان و بينى و تماس با خون، بدون اين كه موقع بيرون آوردن دست، خونى بر آن مشاهده شود؟

پاسخ: اگر نجاست در قسمتى از ابتداى دهان يا بينى است كه به طور معمول ديده مى‌شود، بنا بر احتياط بايد از آن اجتناب كرد، وگرنه اجتناب كردن لازم نيست.

[٢٢٤] سؤال ٩٧: اگر دندان مصنوعى، در خارج از دهان متنجّس شود و عين نجاست بر روى دندان موجود نباشد، آيا آب دهان كه با اين دندان تماس پيدا مى‌كند، نجس است يا پاك و آيا مى‌توان آب دهان را فرو داد؟

پاسخ: دندان مصنوعى بايد آب كشيده شود؛ ولى در فرض سؤال كه عين نجاست وجود ندارد، آب دهان پاك است و مى‌شود آن را فرو داد.

[٢٢٥] سؤال ٩٨: آيا شخصى كه غذا يا مايع نجسى را خورده، دهانش نجس شده است و بايد آب بكشد يا اصلًا دهان، نجس نمى‌شود؟

پاسخ: اگر عين نجاست در دهان باقى مانده باشد، بايد آن را خارج كند و آب كشيدن دهان لازم نيست؛ ولى قسمت جلوى دهان را كه معمولًا ديده مى‌شود، بنا بر احتياط بايد آب بكشد و چنانچه در دهان جسم خارجى، مثل دندان مصنوعى يا دندان پر كرده وجود داشته باشد، آن نيز بنا بر احتياط واجب بايد آب كشيده شود.

[٢٢٦] سؤال ٩٩: آيا چشم انسان با ريختن قطره نجس در آن، متنجّس مى‌شود و آب كشيدن لازم دارد يا از باطن بدن محسوب مى‌شود و با برطرف شدن قطره نجس، پاك مى‌شود و آب كشيدن لازم ندارد؟

پاسخ: داخل چشم، از باطن است و نجس نمى‌شود؛ اما محلّ تلاقى پلك‌هاى چشم مشكل است كه از باطن حساب شود. بنا بر اين به احتياط واجب آب بكشند.