استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٥٠٩ - وصيت به حج

حجّ استحبابى است. در اين صورت، حجّ او را به چه نيّتى بايد انجام دهند؟

پاسخ: چنانچه قرينه‌اى كه دال بر نوع حج است، همراه وصيت مذكور نباشد، بايد حج را به قصد آنچه در نيّت وصيت كننده است، انجام داد.

[١٩٠٠] سؤال ٦٤: شخصى وصيت كرده كه وقتى نوبت حجّش فرا رسيد، عالمى دينى از طرف او حج انجام دهد؛ ولى بعد از فوت او قانونى وجود ندارد كه بتوان نوبت را به فرد اجنبى ديگرى منتقل نمود. بنا بر اين ورثه تصميم گرفتند كه يكى از آنها از نوبت استفاده كند. آيا وارثى كه از نوبت استفاده مى‌كند، جايز است براى خودش حج انجام دهد و براى ميّت نايب بگيرد؟

پاسخ: اگر با اجازه ورّاث باشد، اشكالى ندارد؛ ولى كسى را كه براى پدرش به عنوان نايب انتخاب مى‌كند، بايد داراى شرايطى كه در وصيت پدرش ذكر شده است، باشد.

[١٩٠١] سؤال ٦٥: كسى پس از استقرار حج بر او از دنيا رفته و وصيت كرده كه شخص معيّنى از طرف او حج انجام دهد؛ ولى آن شخص، امسال براى كس ديگرى اجير شده است. آيا بايد شخص ديگرى را اجير كنند يا صبر كنند تا سال بعد، همين شخص حج را انجام دهد و يا اين كه بايد از او درخواست كنند تا اجاره‌اش را با ديگران فسخ كند و از طرف اين ميّت، در همين سال، حج به جا آورد؟

پاسخ: با عدم تمكّن از استنابه شخص مذكور از اين كه در سال اول، حجّ نيابتى براى موصى انجام دهد، وصيت نسبت به انجام گرفتن حج توسط آن شخص باطل است و واجب است شخص ديگرى براى انجام دادن حج اجير شود.

[١٩٠٢] سؤال ٦٦: ميّت وصيت كرده كه شخص معيّنى را براى انجام دادن حجّ استحبابى، در سال اول پس از فوت او نايب بگيرند و يا از مكان معيّنى در سال اول پس از فوت، نايب گرفته شود. اگر عمل به وصيت ممكن نشد، چه بايد كرد؟