استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٤١ - وطن و جايى كه در حكم وطن است

خيلى وسيع باشد، قسمت مسكونى و توابع آن (حوالى بخش مسكونى) در حكم وطن است و براى نظاميان، علاوه بر قسمت مسكونى، محلّ كار نيز در حكم وطن است و سفر به كمتر از حدّ ترخّص و يا بيشتر از آن كه به حدّ سفر شرعى نرسد، موجب قصر نماز نمى‌شود.

د. پرسنلى كه در ناو خدمت مى‌كنند، به مأموريت دريايى اعزام مى‌شوند و گاهى يك هفته يا بيشتر و يا كمتر در دريا مى‌مانند و معلوم نيست كه چند روز در منطقه بمانند و ممكن است در بين ده روز، دو مرتبه هم به دريا اعزام شوند، آيا در مورد اين افراد صدق مى‌كند كه شغل آنها سفر است و نماز آنها در دريا و منطقه چه حكمى دارد؟

ه. پرسنلى كه در منطقه راننده هستند و به شهر اياب و ذهاب مى‌كنند و يا به مأموريت‌هاى خارج از محدوده شهر مى‌روند، حكم نمازشان در سفر و منطقه چيست؟

پاسخ: در مفروض هر دو سؤال كه پرسنل به مدت طولانى در منطقه سكونت دارند، اگر بيشتر روزها را در سفر باشند، در منطقه و سفر (غير از سفر اول)، نمازشان تمام است و صدق مى‌كند كه شغل آنها در سفر است؛ ولى اگر ده روز، بدون سفر شرعى در منطقه بمانند، پس از آن در سفر اول نمازشان قصر است.

و. سربازانى كه در منطقه هستند و هر هفته براى شركت در نماز جمعه يا امور شخصى به شهر مى‌روند، وظيفه شان چيست؟

پاسخ: در منطقه، حكم آنها مانند حكم ساير پرسنل است كه در پاسخ قسمت «الف» بيان شد و در مفروض سؤال، در مورد سفر به شهر، نمازشان در راه و در مقصد قصر است.

[١٣٠٦] سؤال ١٧: آيا محلّ كارِ ثابت (مانند محلّ خريد و فروش و مغازه كه هر روز يا اغلب روزها به آن جا رفت و آمد مى‌شود)، اگر فاصله‌اش از محلّ زندگى به اندازه مسافت شرعى باشد، حكم وطن را دارد؟

پاسخ: از زمانى كه در آن جا به شما مسافر نگويند، حكم وطن را دارد.