استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٠٥ - حيض

پاسخ: پاك شدن، منوط به اين است كه خون بند بيايد و هيچ لك و ترشّحى از خون نبيند و در داخل هم خون نباشد.

[٤٢٩] سؤال ٣٠٢: زنى كه احتمال پاك شدن از حيض را مى‌دهد، آيا مى‌تواند غسل كند و نماز بخواند يا بايد صبر كند تا يقين به پاكى پيدا نمايد و بعد غسل كند؟

پاسخ: در مورد سؤال، بايد خود را وارسى كند، به اين نحو كه پنبه‌اى در فرج وارد كند، اگر پاك بيرون آمد، غسل كند و نماز بخواند و اگر آلوده به خون بيرون آمد، بايد صبر كند تا پاك شود و يا ده روز بگذرد. بلى، اگر به قصد رجا غسل كند و نماز بخواند و بعد معلوم شود كه پاك بوده، غسل و نماز او صحيح است.

[٤٣٠] سؤال ٣٠٣: در بعضى از مسائل حيض و نفاس و استحاضه، براى به دست آوردن حكم شرعى، لازم مى‌شود كه چيزى مانند پنبه، داخل فرج شود تا مكلّف از وضعيت خود اطلاع پيدا كند. امروزه شايد بسيارى از زنان به جهت جلوگيرى از بيمارى و ورود ميكروب، حاضر به انجام اين كار نباشند. در اين صورت چگونه وظيفه خود را بايد تشخيص دهند؟

پاسخ: انجام دادن اين كار با پارچه و يا هر چيز تميز و بهداشتى ديگر كه مى‌توانند وضعيت خود را با آن تشخيص دهند، اشكال ندارد.

[٤٣١] سؤال ٣٠٤: زنى كه در اواخر وقت نماز، از خون حيض پاك شده و نمى‌داند كه آيا فرصت كافى براى تحصيل طهارت و خواندن نماز دارد يا نه، چه وظيفه‌اى دارد؟

پاسخ: وظيفه‌اش اين است كه تيمّم كند و سپس نماز بخواند.

[٤٣٢] سؤال ٣٠٥: زنى كه از خون حيض پاك شده و مى‌خواهد نماز بخواند، ولى آب كافى براى غسل و وضو ندارد، بلكه آب، براى انجام دادن يكى كافى است، چه كند؟ اگر آب كافى دارد، ولى وقت انجام دادن هر دو را ندارد، چه حكمى دارد؟