استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٣٨ - وطن و جايى كه در حكم وطن است

[١٢٩٩] سؤال ١٠: زنى در عقد دائمى شوهرى است كه وطن او شهرستان ديگرى است. آيا قبل از آغاز زندگى مشترك، شهرستانى كه وطن شوهر است، وطن زن هم محسوب مى‌شود؟

پاسخ: در فرض سؤال، وطن شوهر، وطن زن محسوب نمى‌شود.

[١٣٠٠] سؤال ١١: خانمى بعد از ازدواج، براى زندگى به شهر شوهرش منتقل شده است.

آيا نماز اين خانم، هنگام سفر به وطن اصلى خود تمام است؟

پاسخ: چنانچه احتمال بازگشتن اين زن به وطن اصلى براى زندگى كردن (به همراه شوهر يا به تنهايى) جدّى باشد و ضعيف نباشد، نمازش در وطن اصلى خود تمام است و بايد روزه‌اش را هم بگيرد و اگر اين احتمال ضعيف باشد، اعراض از وطن اصلى محقّق شده است و بايد در آن جانمازش را قصر بخواند و روزه‌اش صحيح نيست.

[١٣٠١] سؤال ١٢: من در حوزه علميه رضويه لامرد تحصيل مى‌كنم و در ماه مبارك رمضان، دور از وطن خود كه فاصله آن بيش از چهار فرسخ از محلّ تحصيل است، به سر مى‌برم.

با توجه به اين كه سال اول تحصيل من در اين حوزه است، آيا اين جا وطن دوم من محسوب مى‌شود يا خير؟ و حكم نماز و روزه‌ام چيست؟

پاسخ: اگر تصميم داريد مدتى نسبتاً طولانى در حوزه علميه مذكور بمانيد، از زمانى كه در آن محل به شما مسافر نگويند، بر محلّ مذكور احكام وطن مترتّب مى‌شود و نمازتان تمام است و روزه را بايد بگيريد.

[١٣٠٢] سؤال ١٣: خوابگاه دانشجويى دانشگاه زنجان در داخل شهر زنجان و محلّ دانشگاه در فاصله پنج كيلومترى زنجان است. با عنايت به اين كه دانشجويان ساكن اين خوابگاه افراد غير بومى هستند و از اول روز تا غروب در دانشگاه و شب را در خوابگاه به سر مى‌برند، قصد اقامه آنها در خوابگاه و حكم نماز و روزه آنها در دانشگاه چگونه است؟

پاسخ: در فرض سؤال، از زمانى كه دانشجويان در آن جا مسافر محسوب‌