استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٣٧ - وطن و جايى كه در حكم وطن است

پاسخ: اگر توبه كند، بايد نمازش را شكسته بخواند و اگر توبه نكند، بعيد نيست كه وظيفه‌اش تمام خواندن باشد، اگر چه احتياط، در جمع خواندن است.

[١٢٩٥] سؤال ٦: حكم نماز و روزه كسانى كه براى خريد و فروش كالاى قاچاق سفر مى‌كنند، چيست؟

پاسخ: اين كه چنين مسافرى نمازش تمام باشد، محلّ تأمّل و اشكال است.

[١٢٩٦] سؤال ٧: آيا مى‌توان در سفر معصيت كه نماز در آن تمام است، روزه قضا يا روزه نذرى و يا روزه مستحبّى گرفت يا نمى‌توان؟

پاسخ: صحيح است و اشكالى ندارد.

شغل او سفر كردن نباشد

[١٢٩٧] سؤال ٨: آيا مى‌شود كسى در شش ماه از هر سال، سفر را شغل خود قرار دهد و شش ماه، ساكن در محل باشد؟ و اگر مى‌شود، پس از شش ماه سكونت در محلّ خود، در سفر اول حكمش چيست؟

پاسخ: مفروض سؤال، امكان‌پذير است و در سفر اول، بايد نماز را قصر بخواند.

وطن و جايى كه در حكم وطن است‌

[١٢٩٨] سؤال ٩: آيا موطن پدر (در دو صورتى كه زادگاه فرزند باشد يا نباشد)، براى فرزند نيز وطن محسوب مى‌شود يا خير؟ و ملاك وطن بودن مكانى براى انسان چيست؟

پاسخ: همان جايى كه با پدر در آن جا زندگى مى‌كرديد و وطن پدر بوده، چه زادگاه شما باشد و چه نباشد، مادامى كه از آن جا اعراض نكرده‌ايد، وطن شما محسوب مى‌شود و همچنين مكانى را كه خودتان محلّ زندگى خود قرار داده‌ايد، به طورى كه شما در آن جا عرفاً مسافر حساب نشويد، در حكم وطن شماست.