استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣١٢ - كفاره روزه

پاسخ: به جاى آزاد كردن بنده، چيز ديگرى واجب نيست؛ بلكه ساقط است.

[١٢١٩] سؤال ١١١: شخصى كه مى‌خواهد براى كفّاره روزه باطل شده، دو ماه پى در پى روزه بگيرد، اگر تعداد روزه‌هاى دو ماه، روى هم ٥٨ يا ٥٩ روز شود، كافى است يا حتماً بايد شصت روز روزه بگيرد؟

پاسخ: اگر از روز اول ماه، شروع به گرفتن روزه كفّاره كند و دو ماه پشت سر هم روزه بگيرد، لازم نيست حتماً شصت روز روزه بگيرد؛ بلكه همان دو ماه را به اتمام برساند و كافى است، خواه هر دو ماه تمام (٦٠/ ٣٠+/ ٣٠) يا يكى تمام و يكى ناقص (٥٩/ ٢٩+/ ٣٠) و يا هر دو ناقص (٥٨/ ٢٩+/ ٢٩) باشد؛ ولى اگر از روزهاى وسط ماه، شروع به روزه كفّاره كند، بايد احتياط را مراعات كند و شصت روز روزه بگيرد.

[١٢٢٠] سؤال ١١٢: آيا صحيح است در مدّ طعام كه به عنوان كفّاره روزه پرداخت مى‌شود، به جاى طعام، پول آن را به فقير داد؟

پاسخ: جايز است پول را به فقير بدهد تا طعام بخرد و اگر فقير اين كار را بكند، كافى است و دهنده پول برى‌ء الذمّه مى‌شود.

[١٢٢١] سؤال ١١٣: يكى از كفّارات در روزه، اطعام نمودن فقراست. آيا لازم است چيزى كه براى اداى كفّاره تهيه شده، به فقرا خورانده شود يا تسليم نمودن كفّاره به فقير كافى است، ولو اين كه بدانيم خودش مصرف نمى‌كند و مثلًا به فردى غير فقير مى‌خوراند؟

پاسخ: اگر فقر آنها از طريق شرعى ثابت شود، تسليم نمودن كفّاره به آنها كافى است و اما اين كه براى خودش مصرف مى‌كند و يا براى مهمانش و يا كس ديگر، در حكم مسأله تأثيرى ندارد.

[١٢٢٢] سؤال ١١٤: شخصى چندين روز به طور عمد روزه‌اش را نگرفته و اكنون مى‌خواهد بابت كفّاره هر روز به شصت نفر فقير طعام بدهد. آيا لازم است براى هر روز، شصت‌