استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٩٣ - جنابت، حيض و استحاضه

است و اشكالى ندارد.

[١١٤٦] سؤال ٣٨: اگر كسى در ماه مبارك رمضان در جايى مهمان باشد و هنگام شب محتلم شود و خجالت بكشد كه بگويد من محتلم شده‌ام يا احتياج به غسل دارم، آيا مى‌تواند تيمّم بدل از غسل كند و روزه بگيرد؟

پاسخ: صرف خجالت كشيدن عذر محسوب نمى‌شود و بايد قبل از طلوع فجر غسل كند و چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود و تيمّم كند، روزه آن روز را بگيرد و بنا بر احتياط قضاى روزه را نيز به جا آورد.

[١١٤٧] سؤال ٣٩: كسى كه مى‌داند اگر در شب ماه رمضان مقدار زيادى غذا بخورد و يا اين كه با همسرش ملاعبه و شوخى كند و يا كار ديگرى نمايد، در روزِ ماه رمضان، منى از او خارج مى‌شود، آيا انجام اين امور در شب، به روزه‌اش ضررى مى‌رساند يا نه؟

پاسخ: در فرض سؤال، احتياط در ترك امور مذكور است، و چنانچه با علم به اين جهت، مرتكب اين امر گردد، روزه را بگيرد و احتياطاً قضا نمايد.

[١١٤٨] سؤال ٤٠: اگر در ماه مبارك رمضان، به سبب ديدن صحنه محرّك، جنابت حاصل شود، روزه باطل مى‌شود يا صحيح است؟

پاسخ: اگر در حال غفلت، اتفاقاً جنابت حاصل شده، روزه‌اش باطل نيست و قضا و كفّاره ندارد؛ اما اگر به آن صحنه نگاه كند و بداند كه عادتاً جنب مى‌شود و جنب شود، در اين صورت روزه‌اش باطل است و قضا و كفّاره هم دارد.

[١١٤٩] سؤال ٤١: آيا وطى كردن حيوان، روزه را باطل مى‌كند؟

پاسخ: اگر با وطى كردن حيوان، انزال شود، روزه باطل مى‌شود و اگر انزال نشود نيز بنا بر احتياط روزه باطل مى‌شود.

[١١٥٠] سؤال ٤٢: فردى كه در شب ماه رمضان غسل جنابت برعهده‌اش مى‌آيد، ولى امكان غسل و تيمّم بدل از غسل برايش فراهم نمى‌شود، چه وظيفه‌اى دارد؟