استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٧٦ - احكام ديگر مربوط به نماز

پاسخ: نماز بايد با خضوع و خشوع خوانده شود تا مورد قبول واقع شود.

انسان بايد حقوق واجب را بپردازد و خود را از صفات رذيله پاك نمايد و با توجه به عظمت و هيبت خداوند متعال با او سخن بگويد و بداند در مقابل كه ايستاده و با چه كسى سخن مى‌گويد.

[١٠٩٥] سؤال ٤٤٤: اگر فردى بخواهد با حضور قلب و دور از افكار پراكنده نماز بخواند، چه بايد بكند؟

پاسخ: با آمادگى روحى و قلبى و توجه به اين كه نماز بالاترين عبادت است و با خواندن نماز در جاى خلوت و مناسب و با توجه به معنا و مفهوم نماز و اين كه انسان در محضر ذات مقدّس پروردگار عالم قرار دارد، مى‌توان به حضور قلب در نماز رسيد.

[١٠٩٦] سؤال ٤٤٥: اگر لازمه نماز خواندن اين باشد كه دستور واجبى ترك شود، آيا اين گونه نماز خواندن صحيح است يا خير (مثل وقتى كه طلبكار، طلب خود را تقاضا مى‌كند، ولى او مشغول نماز مى‌شود)؟

پاسخ: اگر وقت نماز وسعت دارد، بايد نماز را بعد از انجام عملى كه واجب فورى است (مثل پرداخت دَين يا قرضى كه وقت پرداختش رسيده است)، بخواند و چنانچه در اين حال، نماز را مقدّم كند، نمازش صحيح است؛ اما معصيت كرده است؛ ولى اگر وقت نماز تنگ باشد، بايد نماز را مقدّم بنمايد و معصيتى هم در كار نيست. البته اگر بتواند، واجب است در حال نماز دَين يا قرض خود را پرداخت كند.

[١٠٩٧] سؤال ٤٤٦: كسى كه جنب شده، اگر نخواهد غسل جنابت كند، حكم نماز او چيست؟

پاسخ: براى خواندن نماز، بايد با طهارت بود و در مفروض سؤال، بايد غسل جنابت كند، مگر آن كه از موارد تيمّم باشد، مثل اين كه به قدرى تأخير غسل‌