استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٩٤ - نيت

واجبات نماز

نيّت‌

[٧٦٩] سؤال ١١٨: لطفاً مقدارى راجع به قصد قربت كه روح نماز و ساير عبادات محسوب مى‌شود، توضيح دهيد.

پاسخ: قصد قربت، يعنى انسان عبادت را براى امتثال امر خدا و تحصيل رضايت او انجام دهد و به عبارت روشن‌تر، انگيزه الهى، او را به سوى عمل عبادى حركت دهد و تا آخر عمل، اين انگيزه همراه با او باشد. البته اين موضوع داراى مراتب و درجاتى است كه بالاترش همان است كه اميرالمؤمنين عليه السلام داشت كه عبادت او از روى خوف جهنم و يا طمع بهشت نبود، بلكه ازآن جهت بود كه خدا را سزاوار پرستش مى‌دانست و بدين جهت خداوند را عبادت مى‌كرد.

[٧٧٠] سؤال ١١٩: چنانچه انسان در بين نماز، در مورد نيّت نماز دچار مشكل شود، چه وظيفه‌اى دارد؟

پاسخ: در نيّت نماز، نبايد وسوسه به خرج داد. همين قدر كه توجه داشته باشد كه براى انجام فرمان خداوند نماز مى‌خواند، كافى است و لازم نيست نيّت را به زبان جارى كند يا از قلب بگذراند.

[٧٧١] سؤال ١٢٠: نيّت نماز صبح، زمانى كه هوا ابرى است، چگونه است؟

پاسخ: اگر منظور از ابرى بودن هوا، شك در طلوع آفتاب است، مى‌تواند نماز را به قصد «ما فى الذمّه» بخواند.

[٧٧٢] سؤال ١٢١: كسى مى‌داند كه يك نماز خوانده، ولى نمى‌داند كه نيّت نماز ظهر را كرده يا نيّت نماز عصر را و يا اين كه نمى‌داند نماز مغرب را خوانده يا نماز عشا را. اين فرد، نماز دوم را به چه نيّتى بايد بخواند؟