استفتائات - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٣٩ - شرايط و واجبات نماز ميت

[٥٦٨] سؤال ٤٤١: آيا رعايت نكردن ضميرهاى مذكّر و مؤنّث در نماز ميّت، باعث بطلان نماز مى‌شود؟

پاسخ: اگر به لحاظ لفظ «ميّت» و يا لفظ «بدن» و نظاير آن، ضمير مذكّر به كار ببرد و يا به لحاظ لفظ «جثّه» و «جنازه» و امثال آن، ضمير مؤنث بگويد، اشكال ندارد؛ ولى بدون لحاظ كردن آن دو، اگر جهلًا يا نسياناً بر خلاف بگويد، صحّت نماز، محلّ اشكال است.

[٥٦٩] سؤال ٤٤٢: آيا خواندن نماز ميّت به زبان فارسى يا هر زبان ديگرى غير از عربى جايز است يا نه؟

پاسخ: بنا بر احتياط واجب در مقدار واجب از دعاها، عربى بودن لازم است و در مقدار زيادتر از واجب، فارسى و غير آن هم جايز است.

[٥٧٠] سؤال ٤٤٣: آيا در صورت نبودن روحانى شيعى، عالم سُنّى مى‌تواند نماز ميّت شيعه را بخواند و با نبودن عالم سُنّى، آيا عالم شيعى مى‌تواند بر ميّت سُنّى نماز بخواند يا خير؟

پاسخ: نماز ميّت شيعه، بايد توسط شيعه به جا آورده شود و هر كسى كه بتواند آن را به جا آورد، روحانى باشد يا غير روحانى، مرد باشد يا زن (ولو از روى توضيح المسائل) بايد آن را بخواند؛ ولى اگر زن نماز ميّت بخواند، مرد نمى‌تواند به او اقتدا كند و خواندن نماز ميّت سُنّى توسط شيعه جايز است.

[٥٧١] سؤال ٤٤٤: آيا حرف زدن و خنديدن و خوردن و آشاميدن و انحراف از قبله و ديگر مبطلات نماز، در بين نماز ميّت هم باعث باطل شدن نماز است؟

پاسخ: اگر موجب به هم خوردن شكل نماز شود، احتياط واجب، ترك اين كارها است.