انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ٢٣ - فراسوى آفرينش انسان

بشارت تولد عيسى (ع) نيز گزارش شده است: (قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا* قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ‌).[١]

سوم) راز درخواست زكريا (ع) براى فرزنددارشدن در دوره پيرى را بايد در كرامت غذاى آسمانى براى مريم (عليهاالسلام)،[٢] جستجو كرد. آيات (كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ يا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ هُنالِكَ دَعا زَكَرِيَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً)[٣] بيان‌كننده اين نكته هستند كه زكريا نزول مائده آسمانى براى مريم را از سوى خداوند، به‌تكرار، مشاهده مى‌كرد و اين پديده براى وى شگفت‌آور بود.[٤]

از ديدگاه علامه طباطبائى، كلمه «رزقاً» كه در اين آيه بدون الف و لام آمده، اشاره به اين نكته دارد كه رزق ياد شده، طعام معمولى مورد نظر مردم نبود؛ همچنان‌كه از نگاه بعضى هرگاه زكريا نزد مريم مى‌رفت، ميوه زمستانى را در تابستان و ميوه تابستانى را در زمستان در كنار او مى‌ديد. افزون بر اين، دعاى زكريا پس از پاسخ مريم كه گفت: «پروردگارا! از درگاه خودت فرزندى به من عطا فرما!» حاكى است كه زكريا، يافتن رزق يادشده در نزد مريم را كرامتى الهى و خارق‌العاده‌

[١]. مريم: ٢٠- ٢١.

[٢]. تفسير الصافي، ج ١، ص ٣٣٤.

[٣]. آل عمران: ٣٧- ٣٨:« زكريا هربار كه در محراب بر او وارد مى‌شد، نزد او[ نوعى‌] خوراكى مى‌يافت.[ مى‌] گفت:" اى مريم! اين از كجا براى تو[ آمده است؟" او در پاسخ‌[ مى‌] گفت:" اين از جانب خداست، كه خدا به هركس بخواهد، بى‌شمار روزى مى‌دهد". آنجا[ بود كه‌] زكريا پروردگارش را خواند[ و] گفت:" پروردگارا! از جانب خود، فرزندى پاك و پسنديده به من عطا كن، كه تو شنونده دعايى"».

[٤]. البحر المحيط فى التفسير، ج ٣، ص ١٢٣- ١٢٤.