انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٦٥ - فرهنگى - اجتماعى
مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعى فِي خَرابِها أُولئِكَ ما كانَ لَهُمْ أَنْ يَدْخُلُوها إِلَّا خائِفِينَ لَهُمْ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ)؛[١] «افتاى بدون علم»: (... وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ)؛[٢] «قربانى براى بتها»: (حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ ... وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ ....)؛[٣] «تغيير ماههاى حرام»: (إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عاماً وَ يُحَرِّمُونَهُ عاماً لِيُواطِؤُا عِدَّةَ ما حَرَّمَ اللَّهُ فَيُحِلُّوا ما حَرَّمَ اللَّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ)؛[٤] «تغيير وصيت»: (كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ فَمَنْ بَدَّلَهُ بَعْدَ ما سَمِعَهُ فَإِنَّما إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ)؛[٥] «پيشىگرفتن بر خدا و پيامبر (ص)»: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ
[١]. بقره: ١١٤:« و كيست بيدادگرتر از آن كس كه نگذارد در مساجد خدا، نام وى برده شود، و در ويرانى آنها بكوشد؟ آنان حق ندارند جز ترسان و لرزان در آن[ مسجد] ها درآيند؛ در اين دنيا ايشان را خوارى، و در آخرت عذابى بزرگ است».
[٢]. بقره: ١٦٨ و ١٦٩:« و از گامهاى شيطان پيروى مكنيد كه او دشمن آشكار شماست.[ او] تنها شما را به بدى و زشتى فرمان مىدهد، و[ وامىدارد] تا بر خدا، چيزى را كه نمىدانيد بربنديد».
[٣]. مائده: ٣:« بر شما حرام شده است مردار ... و آنچه براى بتان سر بريده شده».
[٤]. توبه: ٣٧:« جز اين نيست كه جابهجا كردنِ[ ماههاى حرام] فزونى در كفر است كه كافران به وسيله آن گمراه مىشوند؛ آن را يكسال حلال مىشمارند، و يكسال[ ديگر] آن را حرام مىدانند، تا با شماره ماههايى كه خدا حرام كرده است موافق سازند، و در نتيجه آنچه را خدا حرام كرده[ بر خود] حلال گردانند؛ زشتىِ اعمالشان برايشان آراسته شده است، و خدا گروه كافران را هدايت نمىكند».
[٥]. بقره: ١٨٠ و ١٨١:« بر شما مقرر شده است كه چون يكى از شما را مرگ فرا رسد، اگر مالى بر جاى گذارد، براى پدر و مادر و خويشاوندان[ خود] به طور پسنديده وصيت كند؛[ اين كار] حقى است بر پرهيزگاران؛ پس هركس آن[ وصيت] را بعد از شنيدنش تغيير دهد، گناهش تنها بر[ گردن] كسانى است كه آن را تغيير مىدهند؛ آرى، خدا شنواى داناست».