انسان در تراز قرآن - راد، على - الصفحة ١٦٤ - فرهنگى - اجتماعى
وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ)؛[١] «هتك شعائر»: (يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لَا الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لَا الْهَدْيَ وَ لَا الْقَلائِدَ ...)؛[٢] «كتمان حقايق كتابهاى آسمانى»: (وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ)؛[٣] «قانونگذارى نامشروع»: (وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ)؛[٤] «فتنهانگيزى»: (وَ الْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ)؛[٥] «اضلال»: (وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدىً وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ ثانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيا خِزْيٌ وَ نُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَذابَ الْحَرِيقِ)؛[٦] «ترك نهى از منكر»: (كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ)؛[٧] «ترك همنشينى با تهيدستان»: (وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ)؛[٨] «تخريب مساجد»: (وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ
[١]. توبه: ٦٥:« و اگر از ايشان بپرسى، بىگمان خواهند گفت:" ما فقط شوخى و بازى مىكرديم"؛ بگو: آيا خدا و آيات او و پيامبرش را ريشخند مىكرديد؟».
[٢]. مائده: ٢:« اى كسانى كه ايمان آوردهايد! حرمت شعائر خدا، و ماه حرام، و قربانى بىنشان، و قربانىهاى گردنبنددار».
[٣]. بقره: ٤٢:« و حق را به باطل درنياميزيد، و حقيقت را- با آنكه خود مىدانيد- كتمان نكنيد».
[٤]. مائده: ٤٤:« و كسانى كه به موجب آنچه خدا نازل كرده داورى نكردهاند، آنان خود كافرانند».
[٥]. بقره: ١٩١:« فتنه از قتل بدتر است».
[٦]. حج: ٨ و ٩:« و از[ ميان] مردم كسى است كه در باره خدا بدون هيچ دانش و بىهيچ رهنمود و كتاب روشنى به مجادله مىپردازد؛[ آن هم] از سرِ نخوت، تا[ مردم را] از راه خدا گمراه كند؛ در اين دنيا براى او رسوايى است، و در روز رستاخيز او را عذاب آتش سوزان مىچشانيم».
[٧]. مائده: ٧٩:«[ و] از كار زشتى كه آن را مرتكب مىشدند، يكديگر را بازنمىداشتند؛ راستى، چه بد بود آنچه مىكردند!».
[٨]. انعام: ٥٢:« و كسانى را كه پروردگار خود را بامدادان و شامگاهان مىخوانند- در حالى كه خشنودى او را مىخواهند- مران. از حساب آنان چيزى بر عهده تو نيست، و از حساب تو[ نيز] چيزى بر عهده آنان نيست، تا ايشان را برانى و از ستمكاران باشى».