يكى از دوستان اهل علم كه اخيراً به كشور آذربايجان رفته بود نقل مى‌كرد كه در بخشى به نام قره باغ در كشورى كه تازه مى‌خواهد از زير بار كمونيست خارج مى‌شود، حوزه علميه اى از شيعه با امكانات بسيار ضعيف، در حدود سيصد طلبه دارد؛ اما در مقابل اين مدرسه در همانجا حوزه اى از وهابيّت- با حدود ده هزار طلبه- داير است.

ببينيد وهابيت چقدر توانسته در آنجا نقش پيدا كند، البته درست است كه ما فاقد آن امكانات و پولهاى گزافى كه آنها صرف تبليغ اين مكتبِ سرتاپا سياسى و استعمارگرانه مى‌كنند، هستيم؛ اما نبايد از لحاظ امكانات علمى و تبليغى و مبارزه علمى و تبليغى محروميت داشته باشيم.

اين خطر بزرگى است كه اينها در بسيارى از مرزهاى ما- در سيستان و بلوچستان، در استان هرمزگان و بخشى از اطراف گرگان و گنبد- رسماً مشغول تبليغات سوء هستند و امكانات عجيب و غريبى هم در اختيار مبلّغان خود قرار داده‌اند. [١]

[١]. سؤال: چرا عقايد وهابيت در جامعه ما به راحتى گسترش مى‌يابد و هيچ مسئول يا ارگانى براى جلوگيرى از پيشرفت آن اقدام نمى‌كند؟

پاسخ: چند عامل را مى‌توان در ارتباط با اين موضوع نام برد:

- متأسفانه على رغم اقدامات فوق، آن گونه كه شايسته است به اين مسأله توجه جدى- به ويژه از سوى دستگاه‌هاى فرهنگى كشور نشده است و علاوه بر ناهماهنگى هايى كه ميان اين مراكز با حوزه‌هاى علميه مشاهده مى‌شود به رواج اختلافات جناحى و حزبى و سياسى شدن مسائل و غفلت از مسائل اساسى، فضاى مساعدى را براى سوء استفاده دشمنان فراهم ساخته است.

- وجود مشكلات و معضلات اقتصادى، اجتماعى و فرهنگى- به ويژه در مناطق اهل تسنن- باعث بهره‌بردارى وهابيت و ترويج عقايد موهوم خود با استفاده از امكانات مالى فراوان شده است.

مسلماً هرگونه برخورد در جهت مقابله با اين جريان بايد ضمن توجه اساسى به زمينه‌هاى فوق و كوشش دولت در بهبود وضعيت اقتصادى و اجتماعى جامعه همراه باشد، بايد اولويت را به راهكارهاى فكرى و فرهنگى داد و با تقويت مبانى فكرى و اعتقادى جوانان شيعه، آنان را در برابر شبهات فكرى و عقيدتى وهابيت، واكسينه كرد.

البته دستگاه‌هاى امنيتى و انتظامى نيز مى‌توانند با زيرنظر داشتن كليه تحركات وهابيت و جلوگيرى از اقدامات مرموز آنان، به انجام هر چه بهتر وظايف خود همت بگمارند.