اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٧٢ - درس بيست و سوّم رابطه معرفت و تقوا
البته خداوند متعال هم در مقابلِ اين معرفت و شناخت صحيح، عنايت بزرگى به انسان كرده و نياز او را به مردم كم ساخته و باعث آرامش او مىشود.
بيان امير المؤمنين (ع) برگرفته از اين آيه شريفه است:
(وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجا وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِب). [١]
بىشك؛ تقوا بدون معرفت محقق نمىشود و معرفت كامل ملازم تقوا است. اين مطلب مضمون دعايى نيست كه مناقشهاى در صدور آن باشد، بلكه مفاد آيه شريفه قرآن كريم است كه مىفرمايد: اثر تقوا علاوه بر آن پاداشهايى كه در آخرت دارد اين است كه خداوند (يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجا) راه را براى انسان مىگشايد (وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِب) و از جاهايى كه به خواب هم نمىبيند و ذهنش به آنجاها توجّه پيدا نمىكند، عنايت كرده و او را به سر حدّ بىنيازى مىرساند.
والسلام عليكم ورحمه الله و بركاته
[١]. و هر كس تقواى الهى پيشه كند، خداوند راه نجاتى براى او فراهم مىكند و او را از جايى كه گمان ندارد روزى مىدهد. (طلاق، آيه ٢)
هر كس از محرمات الهى به خاطر خداوند و ترس از او بپرهيزد و حدود او را نشكند و حرمت شرايعش را هتك نكرده و به آن عمل كند (يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً)؛ خداى متعال برايش راه نجاتى از تنگناى مشكلات زندگى فراهم مىكند؛ چون شريعت او فطرى است و خداوند بشر را به وسيله شرايع به چيزى دعوت مىكند كه فطرت او اقتضاى آن را دارد و نياز فطرتش را بر آورده مىكند و سعادت دنيايى و آخرتىاش را تأمين مىكند و از همسر و مال و هر چيز ديگرى كه مايه خوشى و پاكى زندگى او باشد، از راهى كه خودش هم احتمال آن را نمىدهد و انتظارش را ندارد روزى مىفرمايد، پس مؤمن اين ترس را به خود راه نمىدهد كه اگر از خداوند بترسد و حدود او را محترم بشمارد و از محرمات كام نگيرد، خوشى زندگى او تأمين نشود و به تنگى معيشت دچار گردد، خير، چنين نيست، چرا كه رزق از ناحيه خداوند ضمانت شده و خداى متعال قادر است كه از عهده ضمانت خود برآيد. (الميزان، ج ١٩، ص ٣١٣)