٥. دعا به درگاه الهى؛ دعا از پشتوان بسيار محكم قرآنى و روايات ائم معصومين: برخوردار است‌ [١] و ما نبايد اين معنا را فراموش كنيم. هميشه و در همه حال- خصوصاً در آن حالاتى كه انسان احساس مى‌كند حال معنوى خوبى برايش پيدا شده است- امور مهمى را از خداوند متعال بخواهد.

يكى از دعاهايى كه لازم است آن را در رأس دعاهاى خود قراردهيد، اين است كه از خداوند متعال بخواهيد، اين جمهورى اسلامىِ نو پا را از شرّ ابرقدرتها حفظ كند، مخصوصاً با اين شرايط حساس كنونى كه درآن قرار داريم؛ ابرقدرت‌هاى دنيا براى كوبيدن ما، بلكه كوبيدن اسلام تصميم قاطعى گرفته‌اند؛ چرا كه متوجه شده‌اند، ايران و انقلاب ريشه بيدارى ديگر مسلمانان و فرياد حق‌خواهى ايشان است و تصميم دارند به هر وسيله‌اى كه شده جلوى رشد ما را بگيرند و نگذارند صداى انقلاب از اين مملكت خارج شود؛ به تصور باطل خودشان قصد دارند جلوى آب را از سرچشمه بگيرند و شجره طيبه را از ريشه قطع كنند.

[١]. (وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونى أَسْتَجِبْ لَكُم). (غافر، آيه ٦٠) پروردگار شما گفته است: مرا بخوانيد تا [دعاى‌] شما را بپذيرم!

- عَنْ حَنَانِ بْنِ سَدِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِى جَعْفَرٍ (ع): أَى الْعِبَادَهِ أَفْضَلُ؟ فَقَالَ: مَا مِنْ شَىْ‌ءٍ أَفْضَلَ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ يُسْئَلَ وَ يُطْلَبَ مِمَّا عِنْدَهُ وَ مَا أَحَدٌ أَبْغَضَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِمَّنْ يَسْتَكْبِرُ عَنْ عِبَادَتِهِ وَ لَا يَسْأَلُ مَا عِنْدَه. (كافى، ج ٢، ص ٤٦٦) سدير گويد: به امام باقر (ع) عرض كردم: كدام عبادت بهتر است؟ فرمود: چيزى نزد خداى عز و جل بهتر از آن نيست كه از او درخواست شود و از آنچه نزد او است خواسته شود و كسى نزد خداى عز و جل مبغوض‌تر نيست از آن كس كه از عبادت او سرپيچى كند و آنچه نزد او است درخواست نكند.

عَنْ أَبِى‌عَبْدِاللَّهِ (ع) قَالَ: سَمِعْتُهُ يَقُولُ: ادْعُ وَ لَا تَقُلْ قَدْ فُرِغَ مِنَ الْأَمْرِ فَإِنَّ الدُّعَاءَ هُوَ الْعِبَادَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ: (إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِى سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرِينَ). وَ قَالَ: (ادْعُونِى أَسْتَجِبْ لَكُم). (همان) حماد بن عيسى مى‌گويد: شنيدم از حضرت صادق (ع) كه مى‌فرمود: دعا كن و مگو كار از كار گذشته است؛ زيرا دعا همان عبادت است و خداى عزوجل مى‌فرمايد: «آنان كه از عبادت من تكبر ورزند زود است كه سرافكنده به دوزخ درآيند» (مؤمن، ٦٠ آيه) و نيز فرموده است: «مرا بخوانيد تا اجابت كنم» (اين آيه نيز ابتداى همان آيه پيشين است).