اخلاق فاضل - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٤٦ - درس سى و پنجم خير كثير؛ «زهراى اطهر (س)»
كلمات درباره اشخاص خيلى فرق مىكند؛ يك وقت دو بقّال درباره اينكه پول زياد چه مقدار است با هم صحبت مىكنند و يك وقت دو تاجر و يك وقت دو ميلياردر در اين خصوص بحث مىكنند و يك وقت يك رئيس جمهور مىگويد: اين پروژه پول زيادى لازم دارد. اين «پول زيادى» كه او مىگويد، غير از آن پول زيادى است كه آن دو بقّال مىگويند. مقام هرچه بالاتر رود و عنوانى ممتاز پيدا كند، تعابير و الفاظ- هرچند يكى باشد- بايد متناسب با گوينده معنا شود.
در مورد «عطيّه» هم مطلب همين است. عطيهها هم از لحاظ دهنده و هم از لحاظ گيرنده فرق مىكند، چه مقامى و به چه كسى عطيّه مىكند. گاهى انسان مىخواهد چيزى را به يك فقير هديه كند و گاه مىخواهد به يك شخصيت بارز هديه بدهد، همچنين اينكه هديه دهنده چه كسى است نيز در نوع هديه اثر خواهد داشت.
خداوندى كه مىفرمايد: (مَتاعُ الدُّنْيا قَليل)، [١] از اين عطيّه به كوثر تعبير كرده است كه به مراتب از كثير بالاتر است و اين تعبير مفهوم و محتواى زيادى دارد.
در اينجا عطيّه كننده ذات اقدس الهى است كه در آن آيه مىفرمايد: (وَ إِنْ مِنْ شَىْءٍإِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ)، [٢] طرف مقابل و شخصيتى هم كه به او عطيّه مىشود، اشرف ممكنات و افضل مخلوقات جهان آفرينش، حضرت رسول اكرم (ص) است و خداوند متعال نيز از عطيه به كوثر تعبير كرده است كه به نظر من بالاتر از اين
نمىتوان چيزى تصوّر كرد.
در دوران صدر اسلام، آينده جهان اسلام و ائمه معصومين: براى مسلمانان درست روشن نبود؛ ولى بحمد الله تعالى براى ما روشن است. ما ديديم كه از اين
[١]. سرمايه زندگى دنيا، ناچيز است. (نساء: آيه ٧٧)
[٢]. و گنجينههاى همه چيز، تنها نزد ما است. (حجر: آيه ٢١)