پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٩ - ٢٠- سند دعاى ندبه چيست؟

١- كتاب مزار كبير تأليف محدّث و دانشمند معروف قرن ششم محمّدبن جعفر المشهدى.

٢- كتاب مزار قديم كه مؤلّف آن از دانشمندان معاصر- مرحوم طبرسى- نويسنده كتاب احتجاج است (قرن ششم).

٣- كتاب مصباح الزّائر تأليف سيد رضى الدّين بن طاووس كه از زهّاد و بزرگان محدّث قرن هفتم است.

مرحوم علّامه مجلسى نيز در جلد ٢٢ بحارالانوار صفحه ٢٦٢ آن را از كتب بالا نقل كرده است.

در هر سه كتاب، دعا از «محمّدبن علىّ‌بن يعقوب بن اسحاق بن أبى قرّه» و او از «محمّد بن حسين بن سفيان البزوفرى» [١] كه در زمان غيبت صغرى مى‌زيسته است و قاعدتاً به وسيله مكاتبه از طريق نوّاب، با امام عليه السلام تماس گرفته است و او از حضرت مهدى صاحب الامر عليه السلام نقل مى‌كند كه دستور دادند اين دعا را بخوانند.

نفر اوّل يعنى «محمّدبن على بن يعقوب» طبق كتب تراجم و رجال از علما و روات شيعه و از افراد ثقه و مورد اطمينان است و داراى تأليفات متعددى مى‌باشد و نفر دوّم «محمدبن حسين بن سفيان بزوفرى» از اساتيد شيخ مفيد است.

شيخ مفيد هنگامى كه نام اين استاد خود را مى‌برد از او به نيكى و تجليل ياد مى‌كند.

جالب توجّه اين‌كه، دانشمند بزرگوار نويسنده كتاب «الذّريعة» در جلد هشتم، صفحه ١٨٤، مى‌نويسد كه اين شخص (محمّدبن حسين بزوفرى) كتاب‌

[١]. بزوفر بر وزن غضنفر يكى از آباديهاى عراق نزديك شهر واسط است كه در طرف غرب دجله واقع شده.