پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٦ - ٢٦- آيا درخت ممنوع، درخت دانش است؟

بنابراين، اين آدم با آدمى كه تورات ترسيمى از او دارد فرق بسيار دارد. اين آدم بزرگترين نقطه قوّتش علم و بينايى است و آن آدم گناه بزرگش علم است؛ اين آدم راستى «آدم» است! و آن آدم از همه جا بى‌خبر! اين آدم به خاطر بينايى آفريده شده و آن آدم دستور دارد فكر و بينايى و علم را در مغز خود راه ندهد؛ و با اين حال، راستى عجيب است كه منطق قرآن و تورات تحريف شده را در اين زمينه يكى بدانيم!

٢-/ تورات مى‌گويد كه آدم و حوّا نخست عريان بودند و از عريانى خود هيچ شرمى نداشتند. [١] اين نقل درست است؛ ولى كجاى قرآن مى‌گويد اين دو برهنه بودند و از برهنگى خود شرم نداشتند، بلكه به عكس، قرآن تصريح مى‌كند كه هر دو-/ پيش از خوردن شجره ممنوعه-/ لباس به تن داشتند و اين لباس پس از نافرمانى خدا از بدن آنها ريخت و بدنشان برهنه گرديد: «يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا؛ لباسشان را از تنشان بيرون ساخت تا عورتشان را به آنها نشان دهد.» [٢] در آيه ديگر از همين سوره مى‌گويد: «فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطَانُ لِيُبْدِىَ لَهُمَا مَا وُورِىَ عَنْهُمَا؛ سپس شيطان آن دو را وسوسه كرد تا آنچه از اندامشان پنهان بود، آشكار سازد.» [٣] بنابراين جمله‌ «بَدَتْ لَهُمَا سَوْآتُهُمَا» در آيه ٢٢ همين سوره نيز به معناى ريختن لباس‌هاى آنها و برهنه شدن آنهاست نه اين كه برهنه بودند و نمى‌فهميدند.

پس آدمى كه قرآن معرفى مى‌كند در آغاز پوشيده و مستور و محترم و انسان بوده است و با نافرمانى برهنه مى‌شود. (دقّت كنيد)

امّا آدمى كه تورات معرّفى مى‌كند از آغاز همچون حيوانات برهنه بوده است و حتّى از برهنگى خود هم شرم نداشته، آيا با اين صراحت قرآن، سزاوار است‌

[١] .... و آدم و زنش هر دو برهنه بودند و شرمندگى نداشتند. (تورات سفر تكوين، فصل دوم، جلمه ٢٥).

[٢]. سوره اعراف، آيه ٢٧.

[٣]. سورعة اعراف، آيه ٢٠.