پاسخ به پرسشهاى مذهبى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١ - ٣٣- آيا گناهان كبيره و صغيره نسبى است؟

٣٣- آيا گناهان كبيره و صغيره نسبى است؟

سؤال‌

بعضى مى‌گويند صغيره و كبيره بودن يك گناه نسبى است، يعنى يك گناه ممكن است كبيره باشد ولى نسبت به گناه ديگر صغيره شمرده شود، مانند «سرقت» كه گناه بزرگى است ولى نسبت به «قتل عمد» گناه كوچكترى محسوب مى‌شود.

روى نسبى بودن گناهان صغيره و كبيره، تمام گناهان قابل عفو و بخشش است؛ زيرا قرآن مى‌فرمايد: «انْ تَجتَنِبُوا كَبَائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ؛ اگر از گناهان بزرگى كه از آن نهى مى‌شويد پرهيز كنيد، گناهان كوچك شما را مى‌پوشانيم.» [١] بنابر اين هر گناهى-/ در صورتى كه از بزرگ آن پرهيز شود-/ بخشيده خواهد شد مگر «شرك» كه گناهى بزرگتر از آن نيست كه در سايه پرهيز از آن، اين گناه بخشيده شود.

بنابر اين هركس كه شريك براى خدا قرار نداد، تمام گناهان او بخشيده خواهد شد!

پاسخ‌

از جواب سؤال قبل، جواب اين سؤال نيز روشن گرديد؛ زيرا چنان كه گفته‌

[١]. سوره نساء، آيه ٣١.