ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٢ - تفسير
محبوبترين شريعتها در نزد خدا «حنفيه» است كه بر اساس سهولت پايهگزارى شده است و آن شريعت اسلام است كه در آن مشقتى نيست.
شأن نزول
ابن عباس ميگويد: «عبد اللَّه بن صوريا و كعب بن اشرف و مالك بن صيف و جماعتى از يهود و همچنين جماعتى از نصاراى نجران با مسلمانان مشاجره نمودند و هر طايفهاى مىگفتند كه دين ما نزد پروردگار صحيح و بر حق است، يهود مىگفتند «پيغمبر ما موسى از همه پيغمبران و كتاب آسمانى ما تورات از همه كتابها با فضيلتتر است» نصارى مىگفتند: «پيغمبر ما عيسى از همه پيغمبران و كتاب آسمانى انجيل از همه كتابها بهتر است» و هر يك از اين دو طايفه بمسلمانان مىگفتند: بدين ما در آئيد. در اين حال خداوند اين آيه را نازل فرمود بعضى گفتهاند: عبد اللَّه بن صوريا به پيغمبر اسلام گفت هدايت و سعادت تنها در دين ما است تو اى محمّد از دين ما پيروى كن و نصارى نيز عيناً همين قول را به پيغمبر اسلام مىگفتند. در اين حال خداوند اين آيه را نازل فرمود.
تفسير:
(وَ قالُوا ...)- ضمير در «قالوا» بيهود و نصارى برميگردد يعنى يهود گفتند:
(كُونُوا هُوداً ...)- بدين ما درآئيد( أَوْ نَصارى). نصارى گفتند: بدين ما درآئيد. و هر يك از اين دو فرقه مسلمانان را بدين خود دعوت نمودند.
(تَهْتَدُوا ...)- يعنى بدين ما درآئيد تا طريق حق را درك كنيد.
(قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ ...)- بگو اى محمّد ٦ بلكه ما از دين ابراهيم پيروى ميكنيم وجه ديگر آنكه اتّبعوا دين ابراهيم يعنى اى مسلمانان! از دين ابراهيم پيروى كنيد.
(حَنِيفاً ...)- يعنى آن آئين مستقيم است بعضى گفتهاند مراد اين است كه آن مايل بدين اسلام است.