ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٩ - ٩ - نام پنج تن

ابراهيم ربّه بكلمات» واقع گرديده است چيست؟ حضرتش فرمود مراد از آنها، كلماتى است كه آدم ٧ آنها را از پروردگار متعال فرا گرفت و خداوند باحترام آنها توبه آدم ٧ را قبول كرد و آن كلمات» نام محمّد على فاطمه حسن و حسين : است كه آدم ٧ پس از فرا گرفتن آنها گفت «پروردگارا از تو مسألت مينمايم كه بحق محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين : توبه مرا بپذير. خداوند توبه او را قبول فرمود زيرا او توبه پذير و مهربان است.

سپس پرسيدم: يا بن رسول اللَّه منظور خداوند از جمله فَاتَمَّهُنَّ چيست؟ حضرت فرمود مراد اين است كه خداوند نام آن پنج نفر بوسيله نام بقيّه امامان تا حضرت قائم ٧ كه آنها ٩ نفر از فرزندان حسين ٧ ميباشند- تتميم و تكميل كرد.

بعد گفتم يا بن رسول اللَّه ٦ منظور از آيه‌( وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ‌)[١] چيست؟

فرمود مقصود از آن امامت است كه خداوند آن را تا روز قيامت و در ذريّه حسين ٧ قرار داد.

گفتم يا بن رسول اللَّه ٦ بچه علّت امامت در ذريّه حسين ٧ قرار داده شد و در ذريه حسن ٧ قرار داده نشد؟ با اينكه هر دو فرزند و سبط پيغمبر بودند و هر دو سيّد جوانان اهل بهشت ميباشند.

حضرتش در جواب فرمود: همانطور كه خداوند نبوت را در فرزندان هارون ٧ قرار داد و در ذريّة موسى ٧ قرار نداد به اينكه هارون ٧ و موسى ٧ برادر و هر دو پيغمبر بودند، امامت نيز در ذريّه حسين ٧ مقرّر گرديد و در ذريّه حسن ٧ قرار داده نشد.

اى مفضّل! امامت منصبى است الهى و خلافتى است ربّانى. خداوند هر طور كه مصلحت بداند و در هر مورد كه حكمت ايجاب نمايد آن را قرار ميدهد. و كسى را نميرسد كه بگويد: چرا آن در صُلب حسين ٧ قرار داده شد و در صُلب حسن ٧‌

[١] آيه ٢٨ سوره زخرف