اين روايات، كه بعضى صحيح السندند، از مثله كردن كافران حربى نهى مى‌كنند و معلوم است كه نهى، بر تحريم دلالت دارد و هر گاه در مورد كافر حرام باشد، در مورد مسلمان نيز قطعاً حرام است. مثله كردن، چيزى جز بريدن بعضى از اعضا، مانند گوش، بينى و دست و پا نيست، مگر اين كه گفته شود كه صرف قطع اعضاى بدن و شكافتن آن مثله نيست. بلكه ظاهراً، يعنى قطع عضو به قصد اهانت و آزار، تا عبرت ديگران قرار گيرد.

در مصباح آمده:

(مثّلت بالقتيل مثلاً- من بابى قتل و ضرب - إذا جدعته و ظهر آثار فعلك عليه تنكيلاً و التشديد مبالغه. و الاسم مثله وزان غرفه. والمثلة بفتح الميم و ضمّ الثاء - العقوبة) مثلت بالقتيل مثلا. از بابهاى قتل و ضرب وقتى استعمال مى‌شود كه عضوى را قطع كنى و آثار فعل تو ظاهر شود، تا عبرت براى ديگران باشد و تشديد براى مبالغه و اسم مصدر آن مثله بر وزن غرفه است و مثله به فتح ميم و ضم ثاء به معنى عقوبت است.

در مصباح آمده:

(جدعت الانف جدعاً ـ من باب نفع - اي قطعته و كذا الاذن و اليد و الشفة).

جدعت الأنف جدعاً ـ از باب نفع ـ وقتى استعمال مى‌شود كه بينى، گوش، دست و لب را بريده باشى.

و نيز در مصباح آمده:

(١٦)وسائل الشيعه، ج١١، ص٧١ ـ ٧٢، كتاب جهاد، باب ٣٤، ح٣ ؛ مستدرك الوسائل، محدث نورى، باب ١٤ و ٣٢.