٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٨

نمى‌گردد، بلكه نسخه‌هاى دست‌نويس، به كمك ميكروفيلم از كتابخانه هاى جهان گردآورى شده و دستگاههايى نيز براى خواندن و تصوير بردارى آنها، فراهم گرديده است... در نظر است كه برخى از اين گونه ميراثهاى فقهى را عرضه كرد، كه از كتاب «ذخيره» از امام قرافى مالكى، آغاز شده است.

٥. دلايل:

از جمله امتيازات اين موسوعه آن است كه احكام موجود در آن، همراهند با دلايل نقلى و عقلى. ادله گوناگون از قرآن، سنت، اجماع، قياس و ديگر منابع احكام هر چند مورد اختلاف باشند، آورده مى‌شود. البته اين، به اندازه‌اى است كه بتوان از چگونگى دريافت آن حكم، آگاه شد. اين دلايل، به منظور پرهيز از تكرار صورت مسأله و حكم آن به هنگام نقل ادلّه، پس از ذكر احكام جاى مى‌گيرند.

كوشش ما بر اين است كه اين دلايل، پشتوانه يك ديدگاه و مذاهبى كه با آن هماهنگى دارند باشند. نقد و بررسى ادلّه نيز جز در آن جا كه ديدگاههاى گوناگون با دريافتها و تأويلهاى متفاوت، دليلى را پشتوانه خود قرار داده باشند، آورده نمى‌شوند و در آن گونه موارد هم، به اندازه‌اى كه همان مقصد را برساند بسنده مى‌گردد.

موسوعه بر آن است كه: احاديث را از منابع اصلى سنت، بازيابى كند و رتبه آن را نيز بيان بدارد و اگر واژگان آن، با آنچه در منابع اصلى آمده مختلف‌باشد، آن را از مآخذ سنت نقل بكند و يا اگر حديثى استوارى كافى نداشت، در حد امكان، حديثى استوار به‌جاى آن آورده مى‌شود. البته نمى‌توان سستى حديثى را كه بدان استدلال شده است، موجب بعيد شمردن آن مسأله دانست؛ زيرا چه بسا براى يك حكم، دليل ديگرى در منابع فقهى آمده است و به منظور اقتصار، موسوعه، به‌آنچه در كتابهاى معروف فقهى است بسنده مى‌كند.