بهره‌ورى از روشهاى پژوهش و دستاوردهاى دانش امروز، در جهت استنباط مسائل مستحدثه و حوادث نو پيدا مى‌داند :« فقهاى عصر، بايد با روشن بينى و احاطه علمى و پاى‌بندى به روش فقاهت از يكسو، و آزاد انديشى و شجاعت علمى از سوى ديگر، مفاهيم جديدى را در فقه كشف كرده و احكام تازه‌اى را با استناد به كتاب و سنّت عرضه كنند و اين تكميل فقه است» .

معظّمٌ‌له، بهره‌ورى از شيوه هاى عرضه جديد و روشهاى پيشرفته علمى امروز را، براى تكميل و تكامل فقه، ضرورى مى‌شمارد: «استفاده از سبكهاى نوين در تدوين و نگارش كتب و رساله هاى فقهى و علمى جديد و حتى استفاده از روشهاى پيشرفته بحث علمى به كاربردن ابزارهايى كه امروز در تحصيل كار علمى، داراى سهم مؤثرى است، همه اينها به وظيفه تكميل فقه، كمك مى‌كند».

در پايان، كار دائرة‌المعارف را در راستاى معرفى، بهره‌بردارى و تكميل فقه مى‌شمارد:

«آنچه بايد صراحتاً اعلام كنيم آن كه تدوين دائرة‌المعارف فقه، بر مذهب اماميه، در مورد هر سه وظيفه مذكور، اقدامى بزرگ و بسى مؤثر است. اين طرح وسيع و ارزشمند، در آن واحد، مى‌تواند هم به معرفى فقه شيعه و هم بهره‌بردارى علمى و عملى از آن و هم؛ بالاخره به تكميل و توسعه آن، خدمتى بزرگ كند».

اميد آن كه حوزه‌ها، با بهره‌ورى از اين رهنمودهاى نورانى، طرحى بزرگ و كارا، در فقه اهل بيت(ع) پى‌ريزند.