عبارات سيد مرتضى در «انتصار» نيز گواه بر عدم وجود اجماع (٤٥)است، زيرا او در اين مسئله به اصل و قاعده تمسك كرده است. بنابر اين، دستيابى به اجماع تعبدى بر شرط استقبال، با وجود اين گونه تعابير در كلمات بزرگان، مشكل است.

روايات شرط استقبال قبله

رواياتى را كه مى‌توان بر شرط استقبال دليل آورد، سه دسته‌اند:

١. رواياتى كه بدون هيچ قيد و شرطى، استقبال قبله را در ذبيحه لازم مى‌دانند:

صحيحه محمد بن مسلم، كه مى‌گويد: از امام باقر (ع) در باره ذبيحه سؤال كردم، فرمود:

«اسقتبل بذبيحتك القبلة» (٤٦)؛

ذبيحه را روى به قبله بدار.

از همو:

«إذا اردت أن تذبح فاستقبل بذبيحتك القبلة» (٤٧)؛

هر گاه خواستى ذبح كنى، ذبيحه را به سوى قبله گردان.

دو روايت معتبر ديگر بر همين مطلب دلالت دارند: صحيحه حلبى و موثقه معاوية بن عمار (٤٨).

اين دو روايت در باره قربانى حج است و احتمال اينكه از آداب يا شرايط قربانى باشد، وجود دارد.

٢. رواياتى كه شرط استقبال را در صورت عمد، معتبر دانسته و خوردن حيوانى را كه

(٤٥)انتصار، سيد مرتضى، ص١٩٠.
(٤٦)وسائل الشيعه، ج١٦، ص٣٢٤، باب٤ از ابواب ذبايح، حديث١.
(٤٧)همان، حديث٢.
(٤٨)همان، ج١٠، ص١٣٦ و ١٣٧ از باب ٣٦ و ٣٧ از ابواب ذبح در حج، حديث١.