(اگر بر ما اشكال شود كه ضمان عقدى [انشايى] اعيان خارجيه را در بر نمى‌گيرد، بلكه منحصر به امورى است كه بر ذمه قرار دارد مثل دين و... چون عقد بيمه مربوط است به اشياى خارجى، مندرج در ضمان عقدى نيست. در اين صورت، ناگزيريم، از تطبيق عقد بيمه، با عقدهاى ديگر).

وى مى‌گويد:

(از جمله عقدهايى كه امكان دارد بيمه در آن مندرج گردد، هبه به شرط تحمل خسارت، از طرف موهوبٌ له است. به اين صورت كه طالب بيمه به بيمه كننده (شركت و غير آن) به عنوان مثال مى‌گويد: در هر ماه، مبلغ هزار تومان، هبه مى‌كنم، به شرط جبران درصد معينى از خسارت احتمالى كه بر خانه، ماشين، جان و...كه امكان دارد وارد آيد. با قبول بيمه كننده،احكام و آثار هبه به شرط تحمل خسارت، بار مى‌شود چون شرط تحمل خسارت، مخالف كتاب و سنت نيست، شرط جايز است و چون در ضمن عقد است، لازم الوفاء ص٣٨.

نيز مى‌گويد:

(از جمله عقدهايى كه بيمه صحيح است بر آن منطبق گردد، صلح به شرط تحمل خسارت است. به اين صورت كه بيمه شونده، مبلغ معينى را با بيمه كننده مصالحه مى‌كند، در قبال جبران درصد معينى از خسارت احتمالى خانه،