هر گاه رسول خدا(ص) سريه‌اى را گسيل مى‌داشت، فرمانده سپاه را مى‌طلبيد، كنار خويش مى‌نشاند و يارانش را مى‌فرمود، جلو او بنشينند. آن گاه مى‌فرمود: به نام خدا، براى خدا، در راه خدا و بر طبق آيين رسول خدا روانه شويد.از غدر، خدعه، مثله كردن و بريدن درخت، مگر در حال اضطرار، و از كشتن پيران فرتوت، كودكان و زنان بپرهيزيد.

در خبر مسعده بن صدقه از امام صادق(ع)آمده كه فرمود:

«ان النبيّ(ص) إذا بعث أميراً على سرّية، أمره بتقوى اللّه‌ - عزّ وجلّ - في خاصّة نفسه، ثمّ في أصحابه عامّة، ثمّ يقول: اغز بسم اللّه‌ و في سبيل اللّه‌، قاتلوا من كفر باللّه‌ و لاتغدروا و لاتغلّوا و لاتمثّلوا و لاتقتلوا وليداً و لا متبتّلاً في شاهق... (١٤)

هر گاه پيامبر(ص) فرماندهى را بر سريّه‌اى مى‌گمارد، او را به تقواى خداوند در كار خويش و سپس در يارانش، سفارش مى‌فرمود. آن گاه مى‌فرمود: به نام خدا و در راه خدا به جنگ با كافران روانه شويد و از غدر، خدعه، مثله كردن، كشتن نوزادان و آنان كه تنها و بى كس در كوهستانها زندگى مى‌كنند، بپرهيزيد.

اميرالمومنين(ع) به امام حسن و امام حسين(ع) هنگامى كه ابن ملجم، لعنه اللّه‌، او را ضربت زد، وصيت فرمود:

«انظروا إذا أنا متّ من ضربتةً هذه، فاضربوه ضربةً بضربة لاتمثّلوا بالرجل، فإنّي سمعت رسول اللّه‌(ص) يقول: إيّاكم و المثلة و لو بالكلب العقور. (١٥)

اگر من از اين ضربه مردم، او را در مقابل اين ضربه، يك ضربه بزنيد و مثله نكنيد، زيرا از رسول خدا(ص) شنيدم كه فرمود:

بپرهيزيد از مثله، هر چند سگ هار باشد.

(١٤)همان.
(١٥)نهج البلاغه، صبحى صالح، نامه ٤٧.