پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٧٩ - دعا (1)

دعا (١)

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

فَالْحِحْ عَلَيْهِ فِى الْمَسْأَلَةِ يَفْتَحْ لَكَ اَبْوابَ الرَّحْمَةِ وَلا يَقْنُطْكَ اِنْ اَبْطَأَتْ عَلَيْكَ الاِْجابَةُ فَاِنَّ العَطِيَّةَ عَلى قَدْرِ الْمَسْأَلَةِ، وَرُبَّما اُخِّرَتْ عَنْكَ الاْجابَةُ لِيَكُونَ اَطْوَلَ لِلْمَسْأَلَةِ وَاَجْزَلَ لِلْعَطِّيَةِ، وَ رَبَّما سَأَلْتَ الشَّىْءَ فَلَمْ تُؤْتَهُ وَاوُتيتَ خَيْراً مِنْهُ عاجِلاً وَ اجِلاً، اَوْ صُرِفَ عَنْكَ لِما هُوَ خَيْرٌ لَكَ[١] فَلَرُبَّ اَمْر قَدْ طَلَبْتَهُ فِيهِ هَلاكُ دينِكَ وَ دُنْياكَ لَوْ اوُتِيتَهُ، وَلْتَكُنْ مَسْأَلَتُكَ فيِما يَعْنيِكَ مِمَّا يَبْقى لَكَ جَمالُهُ وَيُنْفى عَنْكَ وَبالُهُ وَ الْمالُ لا يَبْقى لَكَ وَلا تَبْقى لَهُ، فاِنَّهُ يُوشَكُ اَنْ تَرى عاقِبَةَ اَمْرِكَ حَسَناً اَوْ سَيِّئاً أو يَعْفُوَ الْعَفْوُّ الْكَريمُ.

پس طلب‌نمودن و دعاكردن اصرار بورز تا باب رحمت را براى تو بگشايد. دير اجابت نمودن او تو را نااميد مگرداند كه همانا بخشش، بسته به مقدار درخواست است. و چه بسا در اجابت دعاى تو تأخير رخ دهد تا درخواست تو طولانى‌تر گردد و بخشش او كامل‌تر شود. و چه بسا چيزى را خواسته‌اى و تو را نداده و بهتر از آن را در اين دنيا يا آن دنيا داده و يا بهتر آن بوده كه آن را از تو بازدارد و چه بسا چيزى را طلب نمودى كه اگر به تو مى‌داد، تباهى دين و دنياى خود را در آن مى‌ديدى. پس درخواستت چيزى باشد كه نيكى آن براى تو پايدارتر است و سختى و رنج آن از تو دور، كه نه مال، براى تو پايدار مى‌ماند و نه تو براى مال، پايدار مى‌مانى. به زودى پايان كار نيك و يا بد خود را و يا بخشنده كريم تو را مى‌بخشد.

بى‌گمان مدعيان بندگى كم نيستند كه با صدايى به بلنداى فلك، ادعاى بندگى بر زبان جارى دارند، ولى در اين ميان آن كسى بند بندگى حضرت حق را به جان دارد كه در هر جلوه‌اى از