پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٣٢ - اقسام صبر

صبر كرديد، اولين قدم را در تمرين صبر برداشته‌ايد؛ يعنى اگر غذا سر سفره آماده بود، امّا چند دقيقه كنار سفره نشستيد و دست به غذا نزديد اين تمرين صبر است. يا اگر آدمى بخواهد به نامحرم نگاه نكند، بايد به بعضى چيزهاى حلال هم نگاه نكند تا به دام محرّمات نيفتد؛ يعنى براى محرمات بايد حريمى قرارداد و نبايد تا مرز، پيش رفت. اگر تا لب مرز پيش رفت، با كوچك‌ترين حركتى از مسير منحرف شده و در ورطه گناه فرو مى‌غلطد؛ وَ مَنْ وَقَعَ فِى الشُّبُهاتِ وَقَعَ فِى الحَرامِ كَراع يُرَاعِى حَوْلَ الحِمى يُوشَكُ أَنْ يُوَاقِعَهُ...[١]. پس اگر مى‌خواهيد در چاه نيفتيد بايد كمى با چاه فاصله بگيريد. همين‌طور اگر مى‌خواهيد چشم شما به نامحرم نيفتد، بايد از بعضى چيزهاى حلال هم چشم‌پوشى نموده و خوددارى كنيد و اين، تمرين در كنترل نگاه است.

همين‌طور اگر مى‌خواهيد گوش شما با محرّمات آشنا نشود، بايد از بعضى مشتبهات هم خوددارى كنيد، نه اين‌كه تا مرز پيش برويد كه در آن صورت تا ارتكاب حرام فاصله‌اى نيست. اگر مى‌خواهيد مبتلا به حرام نشويد، بايد براى خود حريم قايل شويد؛ يعنى بايد بعضى از مشتبهات را ترك كنيم تا به حرام مبتلا نشويم. اينها نيز مصاديقى ديگر از صبر است كه بايد رعايت شود.