خواهيد شد. موارد زيادى اتفاق افتاده است كه آدمى با اصرار فراوان در دعا و زحمت زياد و نذرهاى سنگين چيزى را به دست مى‌آورد ولى بعد مى‌فهمد كه به دست خود چه مشكلاتى براى خود آفريده است. نمونه‌هاى بسيار زيادى از اين موارد وجود دارد و هر يك از ما در زندگى شخصى خود آن را تجربه كرده و يا در زندگى ديگران مشاهده نموده‌ايم كه افرادى با حرص و ولع فوق‌العاده و كوشش فراوان و با نذر و نيازهاى خيلى سنگين چيزى را از خداى منان خواستند و به دست آوردند، ولى وقتى به آن دست يافتند، فهميدند كه اگر نخواسته بودند و يا خداى سبحان به آنها نمى‌داد، بهتر بود. به عنوان نمونه گاه در ابتدا خداوند متعال به كسى فرزندى عطا نمى‌فرمايد، ولى او با دعا و نذر و نياز بسيار، به مطلوب خود مى‌رسد و خداوند، دعاى وى را اجابت و بچه‌اى به او مى‌دهد و اين بچه بزرگ مى‌شود و آبروى او را در دنيا مى‌ريزد و باعث معصيت و غصه و گرفتارى والدين مى‌گردد، تابدان جا كه والدين بارها آرزو مى‌كنند كه اى كاش اين بچه را نمى‌داشتيم . اما خدا (جل جلاله) از اين رو حاجت چنين فردى را با وجود پشيمانى بعدى عطا مى‌كند كه اگر برآورده نسازد، ممكن است به خدا بدگمان گردد و ايمان خود را از دست بدهد؛ چون با خود مى‌گويد با اين همه عبادت و دعا و نذر و نياز خدا حاجت حق و بجاى من را عطا نكرد!! همان بهتر كه ره بى‌ايمانى را پيش گيريم تا لااقل حاجت حق دنيوى ما برآورده گردد!! در اين حالت است كه حضرت حقّ (جل جلاله) خواسته وى را عطا مى‌فرمايد تا او ايمان خود را از دست ندهد. اين يك نمونه از هزارها دعا و انبوه خواسته‌هاى دنيوى است كه اجابت آن به مصلحت بنده مؤمن نيست، ولى وى در برآورده شدن آن اصرار فراوان مى‌كند و تا مرز نفى ايمان پيش مى‌رود. حالات بندگان خداوند در برابر خواسته‌ها و دعاهايى كه به درگاه حضرت بى‌نيازش دارند، متفاوت است. برخى افراد با برآورده نشدن حاجت موردنظر، ايمان خود را مى‌بازند كه خداوند براى جلوگيرى از اين خسران، يك نوع تدبير مى‌فرمايد و برخى ديگر با برآورده شدن حاجتشان در تيررس شيطان قرار مى‌گيرند كه خداوند در اينجا تدبير ديگرى اعمال مى‌فرمايد. داستان آن كسى كه در زمان پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) زندگى مى‌كرد و وضعيت معيشتى سختى داشت را شنيده‌ايد كه حضرت به او كمك كردند تا گوسفندى خريد و اين گوسفند، گوسفند ديگرى را به دنيا آورد و همين‌طور

‌