گروهى را خواهد آورد كه آنها را دوست دارد و آنها هم خداوند را دوست دارند و در برابر مؤمنان فروتن و در برابر كفّار، سرافراز هستند. آنها در راه خدا جهاد مى‌كنند و از سرزنش سرزنش‌كنندگان هراسى ندارند.[١]

همين تعبير در اين وصيّت اميرالمؤمنين عليه‌السلام آمده است كه مى‌فرمايد: جاهِدْ فِى اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ، وَ لا تَأْخُذْكَ فِى اللّهِ لَوْمَةُ لائِم؛ در راه خدا آن‌طور كه شايسته است جهاد كن و سرزنش هيچ سرزنش كننده‌اى تو را از راه خدا باز ندارد.

در راه خدا حق جهاد را به جا آوريد و آنچه را وظيفه است به طور كامل انجام دهيد و هرگز از مال و جان و آبرو و عزت خود در راه انجام وظيفه دريغ نكنيد و هر چه وظيفه خود تشخيص داديد، امتثال كنيد. اين مهم، آن‌گاه تحقق خواهد يافت كه شخص تحت تأثير كلام ملامت‌كنندگان واقع نشده، نكوهش ديگران، او را از انجام وظيفه در راه خدا منصرف نكند؛ لا تَأْخُذْكَ فِى اللّهِ لَوْمَةٌ لائِم.

اين آفت بزرگ، دامن‌گير فرد و جامعه هر دو مى‌شود و اثر سوء آن، فرد و جامعه هر دو را به انحراف مى‌كشاند. گاهى آدمى بعد از تأمل و فكر فراوان تصميم مى‌گيرد و راهى را انتخاب مى‌كند و با اقامه دلايل متقن و محكم، كارى را واجب و مطلوب خدا تشخيص مى‌دهد، امّا وقتى كه به ميدان عمل پا مى‌گذارد، با مشاهده عكس‌العمل ديگران و گفته‌هاى مردم كه مى‌گويند: اين‌كار را نكن و مبادا آن را انجام دهى، در تيررس ملامت ديگران قرار مى‌گيرد و در انجام آن وظيفه يقينى و خطير سست شده، از انجام آن صرف‌نظر مى‌كند و وظيفه‌اى را كه واجب تشخيص داده بود ترك مى‌نمايد. اين‌جاست كه اميرالمؤمنين(عليه السلام) به امام حسن(عليه السلام) اين آفت را تذكّر داده، مى‌فرمايند: بايد جهاد كنى، مبادا افكار ديگران تو را تحت فشار قرار دهد و مانع از انجام وظيفه الهى شود و مبادا تحت تأثير سخن ديگران كارى را كه وظيفه خود تشخيص داده‌اى، ترك كنى.

شيعه واقعى

متأثّرنشدن از اظهار نظر ديگران تا بدان‌جا اهميت دارد كه در كلام ائمه معصومين(عليهم السلام)معيار

[١] مائده/ ٥٤. ‌