پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٩٠ - در دعا چه بخواهيم؟

بخواهيم تمام شدنى است. بهتر است با دعا چيزى را از خداوند سبحان بخواهيم كه تمام شدنى و فانى نيست و نه از آن جدا مى‌شويم و نه از ما جدا مى‌شود. بايد چيزى را بخواهيم كه در آخرت براى ما باقى مى‌ماند. وَلْتَكُنْ مَسْأَلَتُكَ فيِماَ يَعْنيِك؛ دعا براى چيزهايى كه دردى را درمان نمى‌كنند و حتى گاه حسرت سوزاننده‌اى را بر دل باقى مى‌نهند، فايده‌اى ندارد. از همين رو بايد چيزى را درخواست نمود كه درمان دردى باشد و رهاوردِ ماندگارى را به ارمغان آورد؛ نه آن كه چند روز باشد و بعد از چندى، وزر و بال انسان گردد. چيزى را از خداوند متعال مسألت نما كه وبال نباشد و گرفتارى ايجاد نكند. بنابراين چيزى را كه بايد طلب نمود كه براى هميشه ماندنى و التذاذ از آن مستدام است و موجب سعادت جاودان مى‌گردد. عاقلانه نيست كه آدمى چيزى را از خداوند منّان بخواهد كه چند روزى بيش دوام ندارد.