پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢١ - علم و عمل

علم و عمل

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

وَجاهِدْ فِى اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَلاتَأْخُذْكَ فِى‌اللّهِ لَوْمَةُ لائِم وَخُضِ الْغَمَراتِ اِلىَ الْحَقِّ حَيْثُ كانَ، وَ تَفَقَّهْ فِى الدِّينِ، وَ عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْرُوهِ، فَنِعْمَ الْخُلْقُ الصَّبْرَ.

[اى پسرم] در راه خدا آن‌گونه كه بايد، جهاد كن و تحت تأثير سرزنش هيچ سرزنش‌كننده‌اى واقع مشو و در رنج و سختى‌هاى نيل به حق، در هر كجا كه باشد وارد شو و دين را نيكو بياموز و خودت را به شكيبايى ورزيدن بر ناخوشى‌ها عادت بده كه صبر چه نيكو خلقى است!

حضرت على(عليه السلام) بعد از امر به جهاد، سفارش مى‌فرمايد: وَلا تَأْخُذْكَ فِى اللّهِ لَوْمَةُ لائِم، تا آدمى در مقام انجام وظيفه، تحت تأثير سخنان ديگران، به خصوص سخنان بى‌ارزش آنها قرار نگيرد. والاّ اگر توجه او به حرف و سخن مردم باشد كه آنها چه مى‌گويند، در موارد بسيارى ـ اگر نگوييم در همه موارد ـ از انجام وظيفه باز خواهد ماند؛ چراكه در تمام اعمال و همه موارد افرادى پيدا مى‌شوند كه انسان را به علل عديده ملامت مى‌كنند. اگر توجه آدمى به ملامت ديگران باشد، هيچوقت موفق نمى‌شود و نمى‌تواند وظيفه‌اش را آن‌گونه كه بايسته و شايسته است، انجام بدهد. از همين روست كه اول بايد تلاش نمايد وظيفه خود را خوب تشخصيص داده و بعد كوشش كند آن را آنطورى كه مرضىّ خداست، انجام دهد. مدح و مذمت و ستايش و نكوهش ديگران، نبايد براى او فرقى داشته باشد و در دل او تأثير بگذارد.

سفارش حضرت(عليه السلام) به چنين مطلبى بعد از امر به جهاد، از اين‌رو است كه سخنان ديگران انسان را از انجام وظيفه و جهاد باز ندارد. چون معناى عام مجاهده، تلاش در راه