ما اجازه داده است كه هر وقت مى‌خواهيم او را بخوانيم و به ملاقاتش برويم ولى ما ناسپاس هستيم. در حالى كه بار عام داده است: قَدْ اَذِنَ بِدُعَائِك، و هيچ واسطه‌اى نگمارده و شرط قبلى و ثبت‌نام و وقت گرفتن نمى‌خواهد و خود او اجابت ما را متكفل شده است، اما ما از اين چشمه فيض محروم هستيم[١]. اگر كسى درباره عظمت اين نعمت فكر كند و ارزش آن را تصور نمايد و از عظمت آن جان ببازد، جا دارد.

نعمت بى‌پايان به توان بى‌پايان

همان‌گونه كه گذشت خداوند متعال فرموده است: خواسته‌هاى خود را از من بخواهيد تا بدهم؛ اُدْعُونِى اَسْتَجِبْ لَكُمْ.[٢] در اين فراخوان عمومى، خداوند سبحان بدون واسطه و دربان و رئيس دفتر و بازرسى ما را فراخوانده است. يعنى هرگز ما را نزد ديگرى نفرستاده و مجبور نكرده است كه به سراغ كسى ديگر برويم تا پارتى بازى و وساطت كند، بلكه ارتباط مستقيم است و احتياجى به واسطه نيست. جالب‌تر اين كه عظمت اين نعمت، حدّ و مرز ندارد و نه تنها آن چه را كه درخواست نموده‌ايد ضمانت مى‌كند، بلكه اگر خود را از فيض الهى محروم كرده و مرتكب گناه شديد باز هم خداوند نياز شما را برآورده مى‌سازد. از اين‌رو اگر با چنين پرونده تاريك و سابقه سوئى به در خانه خدا رفتيد و سؤال كرديد و از گذشته خود اعلام پشيمانى نموديد، خدا هم راه جبران گذشته را مى‌نماياند و هم به نعمت بى‌پايان خود حاجت شما را برمى‌آورد. در واقع اين خود نعمتى ديگر است كه علاوه بر تأمين حال و آينده، راه جبران گذشته را نيز معرفى مى‌فرمايد. كسى كه يك عمر پشت به خدا كرده و هزاران بلا به سر خود آورده و فطرت خود را مسخ كرده، اگر بخواهد گذشته‌ها را جبران كند، راه جبران آن مشخص شده است. يعنى علاوه بر اين كه دعا را مقرر كرده كه هر وقت اراده نموديد، ارتباط برقرار كنيد و هر چه مى‌خواهيد بگيريد، طريق جبران گذشته‌ها را هم باز كرده است. اين نعمت، فوق تمام نعمت‌هاى ديگر است كه آن را نعمت بى‌نهايت به توان بى‌نهايت مى‌توان ناميد. كسى كه بعد از ٧٠ سال كفر و عصيان متنبه شده و به در خانه خدا آمده است علاوه بر اين كه براى حال و آينده خود دعا مى‌كند و از خدا حاجت مى‌طلبد درصدد است تا گذشته تيره و تار چند

[١] در آينده علت عدم اجابت برخى خواسته‌ها بيان خواهد شد. [٢] غافر/ ٦٠. ‌