شيعه بودن معرفى شده است. در حديثى امام باقر(عليه السلام) خطاب به جابربن يزيد جعفى كه يكى از اصحاب سرّ حضرت مى‌باشد مى‌فرمايد: وَاعْلَمْ بِاَنَّكَ لاتَكوُنُ لَنا وَلِيّاً حَتّى لَوِ اجْتَمَعَ عَلَيْكَ اَهْلُ مِصْرِكَ وَ قَالُوا اِنَّكَ رَجُلٌ سوءٌ لَمْ يَحْزُنْكَ ذلِكَ وَ لَوْ قالوا اِنَّكَ رَجُلٌ صالِحٌ لَمْ يَسُرَّكَ ذلِكَ وَلكِنْ اِعْرِضْ نَفْسَكَ عَلى كِتابِ اللّهِ؛[١] اى جابر! اگر مى‌خواهى از شيعيان ما باشى، شيعه ما اين‌گونه است كه اگر همه مردم شهر جمع شوند و شعار بدهند: «مرده باد جابر! جابر مرد بدى است! او كافر است»، سرزنش مردم هرگز تأثيرى در دل تو نگذارد و تو را ذرّه‌اى هراسان نسازد و از طرف ديگر لَوْ قَالُوا: اِنَّكَ رَجُلٌ صَالحٌ لَمْ يَسُرَّكَ ذلِكَ... اگر همه اهل شهر جمع شوند و بگويند: «آفرين! احسنت! زنده باد جابر!» تحسين مردم هرگز نبايد در دلت اثر كند و ذره‌اى تو را شادمان سازد. البته به دست آوردن اين حالت و روحيه بسيار مشكل است. تصور كنيد كه اگر يك نفر به ما بگويد: «چرا فلان كار را انجام دادى؟!» ناراحت شده، در عمل سست مى‌شويم، چه رسد به اين‌كه تمام مردم ما را ملامت كنند و بگويند: عجب كار بدى انجام دادى!

اهل‌بيت(عليهم السلام) مى‌خواهند افرادى را تربيت كنند كه از مال و جان و عزت و آبرو و سرمايه و عزيزان خود در راه انجام وظيفه الهى دريغ نكنند و متزلزل نشوند. تربيت‌شدگان مكتب اهل بيت(عليهم السلام) به يقين اين روحيه ايثار را در جهاد فرهنگى نيز حفظ مى‌نمايد و تمام عمر را صرف تبيين و ترويج ارزش‌ها و عقايد اسلامى مى‌كنند. اگر چنين كسى در اين راه مورد ملامت قرار گيرند، هرگز متزلزل و پشيمان نمى‌شوند. به عنوان مثال، كسى كه با هدف و انگيزه الهى به تحصيل علوم دينى و تبليغ معارف الهى، يا به كار ديگرى مى‌پردازد هرگز از ملامت ديگران دل‌سرد نمى‌شود؛ لذا هر چه بگويند: «اگر فلان كار را مى‌گرفتى ماهيانه چقدر درآمد داشتى؛ و با اين قرض و بدهكارى و خانه گِلى و اين وضع فلاكت‌بار كه نمى‌توان درس خواند و دين را ترويج نمود و...»، در عقيده صحيح او تأثيرى نمى‌گذارد و او را سست نمى‌سازد. اين كلام يكى از معانى فرمايش حضرت على(عليه السلام) است كه مى‌فرمايد: لا تَأْخُذْكَ فِى اللّهِ لَوْمَةُ لائِم. بنابراين انسان بايد در خود بنگر، اگر اعمال و رفتارش بر اساس وظيفه و مورد رضاى خداى متعال نيست در آنها تجديدنظر نموده آنها را تصحيح كند و بعد از تشخيص قطعى وظيفه نبايد

[١] تحف العقول ـ بدان [اى جابر] كه تو پيرو ما نخواهى بود مگر آن‌كه اگر همه همشهريان تو جمع شوند و بگويند: جابر مرد بدى است، نگران نشوى و اگر همه بگويند: جابر مرد خوبى است، باز هم دل‌خوش نگردى بلكه خود را به كتاب خدا عرضه كنى. ‌