پند جاويد - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٧ - جهاد فرهنگى

جهاد فرهنگى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

وَ جاهِدْ فىِ اللّهِ حَقَّ جِهادِهِ وَ لا تَأْخُذْكَ فِى اللّهِ لَوْمَةُ لائِم، وَ خُضِ الْغَمَراتِ اِلَى الْحَقِّ حَيْثُ كانَ، وَ تَفَقَّهْ فِى الدِّيِنِ، وَ عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى المَكْرُوهِ، فَنِعْمَ الخَلْقُ الصَّبْرَ.

[اى پسرم] در راه خدا آن‌گونه كه بايد، جهاد كن و در [راه انجام امر] خدا تحت تأثير سرزنش هيچ سرزنش‌كننده‌اى واقع مشو و در رنج و سختى‌هاى نيل به حق، در هر كجا كه باشد وارد شو و دين را نيكو بياموز و خودت را به شكيبايى ورزيدن بر ناخوشى‌ها عادت بده كه صبر چه نيكو خويى است!

جوهره فرموده‌هاى حضرت على(عليه السلام) در آن فرازهايى كه تاكنون بيان شد، رعايت جانب احتياط در زندگى بود و بيشتر بر اين پافشارى داشت كه انسان بايد در زندگى احتياط رعايت نمايد و بجا سخن گويد و بجا دم فرو بندد و بى‌مورد در كار ديگران دخالت نكند و از ضلالت و گمراهى برحذر باشد و جز از سر خيرخواهى لب به سخن نگشايد و در آن‌چه شك دارد اظهارنظر نكند تا آن‌گاه كه روشن گردد. و از آن روى كه مواعظ در برخى اذهان ناآزموده و ناپخته موجب اين توهّم ناصواب مى‌گردد كه: پس انسان بايد تنها به فكر خود باشد و تنها به نجات خويشتن خويش بينديشد و نسبت به ديگران مسؤوليتى ندارد، لذا حضرت على(عليه السلام) در ادامه براى دفع آن پندار نابجا و جلوگيرى از اين برداشت نادرست، وظايف اجتماعى انسان را مورد توجه قرار مى‌دهند و در كنار اهتمام به تكاليف فردى، مسؤوليت اجتماعى انسان همانند امر به معروف و نهى از منكر و جهاد در راه خدا را يادآور مى‌شوند و خاطر نشان مى‌سازند كه وظايف انسان در برابر اجتماع در واقع وظيفه خود اوست و تأثير آن در زندگى